ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ  ΟΡΓΑΝΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΩΝ  ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ  ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ  ΗΠΕΙΡΟΥ

(Άρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας)

(Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.)

Άρθρον 1^ον

Με βάση

1.     Το από 5-4-2011 Καταστατικό της Ομοσπονδίας Συλλόγων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας (ΟΣΥΑΠΕ)

2.     Τα άρθρα 44,36,15 των Καταστατικών των Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφερειακών Ενοτήτων Άρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας αντίστοιχα ,  της Περιφέρειας Ηπείρου 

3.     Τις αποφάσεις των Δ.Σ. των Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφερειακών Ενοτήτων Άρτας (18/8-10-2013), Θεσπρωτίας  (20/7-10-2013), Πρέβεζας (14/4-10-2013)

συγκροτείται Συντονιστικό Όργανο  Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφέρειας Ηπείρου (Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.)

Άρθρον 2^ον

Σκοποί του Συντονιστικού Οργάνου  Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφέρειας Ηπείρου (Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.) είναι:

1.     Ο συντονισμός ενεργειών, δραστηριοτήτων και κινητοποιήσεων στη βάση των κοινών αποφάσεων των Συλλόγων για την επίτευξη των σκοπών που θέτουν τα Καταστατικά των Συλλόγων και της Ομοσπονδίας

2.     Η εκπροσώπηση των Συλλόγων ενώπιον όλων των Οργάνων της Περιφέρειας Ηπείρου (Περιφερειακό Συμβούλιο, Περιφερειάρχης, Αντιπεριφερειάρχες, Επιτροπές, Υπηρεσίες κλπ), ενώπιον άλλων αρχών συνδικαλιστικών οργανώσεων, συλλόγων, σωματείων, στη βάση   των κοινών αποφάσεων των Συλλόγων. (Οίκοθεν νοείται ότι είναι απαραβίαστο δικαίωμα του κάθε Συλλόγου η εκπροσώπηση ενώπιον όλων των ανωτέρω για οποιοδήποτε θέμα απασχολεί τα μέλη του και όπως αυτός κρίνει και αποφασίζει)

3.     Έκδοση Ψηφισμάτων στη βάση  των κοινών αποφάσεων των Συλλόγων

4.     Ομόφωνες Εισηγήσεις προς του Συλλόγους  για διάφορα θέματα

Άρθρον 3^ον

Το Συντονιστικό Όργανο  Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφέρειας Ηπείρου (Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.) είναι 6/μελές 

και συγκροτείται από δύο μέλη που θα ορίσει το Δ.Σ. του κάθε Συλλόγου Άρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας 

Άρθρον 4^ον

Στο Συντονιστικό Όργανο  Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφέρειας Ηπείρου (Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.), ορίζονται θέσεις Προέδρου, Αντιπροέδρου και Γραμματέα, που η κάθε μια καταλαμβάνεται αντίστοιχα από έναν εκπρόσωπο που θα ορίσει το κάθε Δ.Σ. Στις θέσεις αυτές εκ περιτροπής εναλλάσσονται εκπρόσωποι των Δ.Σ. των τριών Συλλόγων σε ετήσια χρονικά διαστήματα

Η πλειοψηφία του Οργάνου έχει την δυνατότητα να ανακαλέσει μέλη του Προεδρείου για ενέργεια αντίθετη των σκοπών του Οργάνου

Άρθρον 5^ον

Στο Συντονιστικό Όργανο  Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφέρειας Ηπείρου (Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.) συνέρχεται μία φορά το δίμηνο μετά από Πρόσκληση του Προεδρείου του ή έκτακτα, όταν το ζητήσει το 1/3 των μελών ή το  Δ. Σ. ενός Συλλόγου.

Άρθρον 6^ον

Τα έξοδα και οι δαπάνες του Οργάνου καλύπτονται, στην βάση παραστατικών δαπανών, από τα έσοδα των τριών Συλλόγων ισομερώς.

Άρθρον 7^ον

Με ευθύνη του Γραμματέα τηρείται Βιβλίο Πρακτικών του Οργάνου, ενώ η σφραγίδα του έχει περιφερειακά τον τίτλο Συντονιστικό Όργανο  Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφέρειας Ηπείρου και στο κέντρο Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η. και το έτος συγκρότησης 2013.

Άρθρον 8^ον

Από σήμερα και για την πρώτη περίοδο της θητείας του Οργάνου ορίζονται μέλη του οργάνου οι: Παπαδημητρίου Ηλίας, Τσιρώνης Ιωάννης, Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Άρτας, Χαρμαντά Αγγελική, Σιούτης Σπύρος, Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Πρέβεζας και Αλεξίου Παύλος και Μπίνας Γεώργιος Πρόεδρος και Γραμματέας του Συλλόγου Θεσπρωτίας με αναπληρωματικά μέλη οι Παπαδόπουλος Γεώργιος, Ρίζος Θεόδωρος, Γάτσιος Αναστάσιος

και για τις διακριτές θέσεις Συντονιστικού Οργάνου, ορίστηκαν για την πρώτη περίοδο οι :

Παπαδημητρίου Ηλίας, Πρόεδρος

Αλεξίου Παύλος, Αντιπρόεδρος

Σιούτης Σπύρος, Γραμματέας

Άρθρον 9^ον

Το παρόν δύναται να τροποποιηθεί με τη συμμετοχή ή την αποχώρηση ενός Συλλόγου ή όταν το ζητήσουν τα μέλη του. Κοινοποιείται σε όλα τα Όργανα της Περιφέρειας Ηπείρου και σε όλα τα ΜΜΕ.

Άρτα/ Πρέβεζα/ Ηγουμενίτσα  11-10-2013.

Οι εκπρόσωποι των Δ. Σ. των Συλλόγων Υπαλλήλων

1. Π. Ε. Άρτας

Ο Πρόεδρος                                                                         

2. Π. Ε. Θεσπρωτίας

Ο Πρόεδρος                                                                         

3. Π. Ε. Πρέβεζας

Ο Πρόεδρος                                                                          

ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ  ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ  ΗΠΕΙΡΟΥ (Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.)

(Άρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας)

Προς

Τον Σύλλογο Υπαλλήλων Περιφέρειας Ηπείρου-Ιωάννινα

Αγαπητοί συνάδελφοι

1. Σας γνωρίζουμε ότι την Παρασκευή 11- 10 -2013, πραγματοποιήθηκε στην Πρέβεζα, συνάντηση εκπροσώπων των Δ. Σ. των Συλλόγων  Υπαλλήλων  Περιφέρειας  Ηπείρου (Άρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας), όπου αποφασίστηκε η συγκρότηση  Συντονιστικού  Οργάνου Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφέρειας Ηπείρου (Άρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας), (Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.) και εγκρίθηκε ο Κανονισμός λειτουργίας του Οργάνου, τον οποίο σας επισυνάπτουμε.

2. Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά από πολλές επαφές και ανταλλαγές απόψεων μεταξύ των Συλλόγων και σε εφαρμογή των κατευθύνσεων του Συνεδρίου της Ομοσπονδίας Συλλόγων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας (ΟΣΥΑΠΕ), σχετικών διατάξεων των Καταστατικών των τριών Συλλόγων, αλλά και ομόφωνων αποφάσεων των Γ. Σ. και των Δ.Σ. των τριών Συλλόγων. Ο συντονισμός κρίθηκε ιδιαίτερα αναγκαίος σε αυτήν την φάση για την αντιμετώπιση της άγριας επίθεσης κυβέρνησης-τρόϊκας-ΕΕ-ΔΝΤ ενάντια σε δικαιώματα και κατακτήσεις όλων των εργαζομένων στις Περιφέρειες αλλά και σε όλο τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Επιδίωξή μας θα είναι αυτός ο συντονισμός να διευρυνθεί στην περιοχή μας αλλά και σε όλη τη χώρα.

3. Είναι γνωστό στα μέλη του Δ. Σ. του Συλλόγου σας, σε συναντήσεις που κατά καιρούς πραγματοποιήσαμε, ότι ετέθη το ζήτημα του Συντονιστικού Οργάνου των τεσσάρων Συλλόγων. (Μάλιστα πριν από την  κοινή αυτή συνάντηση στην Πρέβεζα υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ του Προέδρου του Συλλόγου Άρτας και του Προέδρου σας).  Σε αυτή την φάση αυτό δεν κατέστη δυνατόν.

         Εμείς σεβόμαστε την αυτοτέλεια και τις διαδικασίες του κάθε Συλλόγου και θα επιδιώξουμε ούτως ή άλλως την συνεργασία μαζί σας, όπως και στο παρελθόν κάναμε.

         Θα επιθυμούσαμε όμως το θέμα ενός κοινού Συντονιστικού Οργάνου των τεσσάρων Συλλόγων της Περιφέρειας Ηπείρου να τεθεί στην Γενική σας Συνέλευση, στην οποία αν επιθυμείτε μπορούμε να παρευρεθούμε για να σας εκθέσουμε τις απόψεις μας.

Σας δηλώνουμε, όπως άλλωστε προβλέπει και το τελευταίο Άρθρο (9^ο) του Κανονισμού, ότι είμαστε έτοιμοι να προβούμε άμεσα στην τροποποίηση του Κανονισμού, σε περίπτωση που αποφασισθεί από το Σύλλογό σας η συμμετοχή του.

4. Μέλη του νέου εξαμελούς Συντονιστικού Οργάνου ορίστηκαν οι :

Παπαδημητρίου Ηλίας, Τσιρώνης Ιωάννης, Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Άρτας, Χαρμαντά Αγγελική, Σιούτης Σπύρος, Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Πρέβεζας και Αλεξίου Παύλος και Μπίνας Γεώργιος Πρόεδρος και Γραμματέας του Συλλόγου Θεσπρωτίας.

5. Για τις διακριτές θέσεις Συντονιστικού Οργάνου, που θα εναλλάσσονται οι εκπρόσωποι των τριών Συλλόγων εκ περιτροπής σε ετήσια βάση, ορίστηκαν για την πρώτη περίοδο οι :

Παπαδημητρίου Ηλίας, Πρόεδρος

Αλεξίου Παύλος, Αντιπρόεδρος

Σιούτης Σπύρος, Γραμματέας

Για το Συντονιστικό Όργανο

Παπαδημητρίου Ηλίας, Πρόεδρος

Αλεξίου Παύλος, Αντιπρόεδρος

Σιούτης Σπύρος, Γραμματέας

ΣΥΛΛΟΓΩΝ  ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ  ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ  ΗΠΕΙΡΟΥ

(Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.)

(Άρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας)

1. Την Παρασκευή 11 – 10 – 2013, πραγματοποιήθηκε στην Πρέβεζα, συνάντηση εκπροσώπων των Δ. Σ. των Συλλόγων  Υπαλλήλων  Περιφέρειας  Ηπείρου (Άρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας), όπου αποφασίστηκε η συγκρότηση  Συντονιστικού  Οργάνου Συλλόγων Υπαλλήλων Περιφέρειας Ηπείρου (Άρτας, Θεσπρωτίας, Πρέβεζας), (Σ. Ο. Σ. Υ. Π. Η.) και εγκρίθηκε ο Κανονισμός λειτουργίας του Οργάνου.

2. Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά από πολλές επαφές και ανταλλαγές απόψεων μεταξύ των Συλλόγων και σε εφαρμογή κατευθύνσεων του Καταστατικού Συνεδρίου της Ομοσπονδίας Συλλόγων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας (ΟΣΥΑΠΕ), σχετικών διατάξεων των Καταστατικών των τριών Συλλόγων, αλλά και ομόφωνων αποφάσεων των Γ. Σ. και των Δ.Σ. των τριών Συλλόγων. Ο συντονισμός κρίθηκε ιδιαίτερα αναγκαίος σε αυτήν την φάση για την αντιμετώπιση της άγριας επίθεσης  κυβέρνησης-τρόϊκας-ΕΕ-ΔΝΤ ενάντια σε δικαιώματα και κατακτήσεις όλων των εργαζομένων.

3. Καταβλήθηκε προσπάθεια να συμμετάσχει και ο Σύλλογος των Ιωαννίνων αλλά σε αυτή την φάση αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Άλλωστε στο τελευταίο Άρθρο (9^ο ) του Κανονισμού προβλέπεται  ότι αυτός «δύναται να τροποποιηθεί με την συμμετοχή ή την αποχώρηση ενός Συλλόγου ή όταν το ζητήσουν τα μέλη του».

4. Μέλη του νέου εξαμελούς Συντονιστικού Οργάνου ορίστηκαν οι :

Παπαδημητρίου Ηλίας, Τσιρώνης Ιωάννης, Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Άρτας, Χαρμαντά Αγγελική, Σιούτης Σπύρος, Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Πρέβεζας και Αλεξίου Παύλος και Μπίνας Γεώργιος Πρόεδρος και Γραμματέας του Συλλόγου Θεσπρωτίας.

5. Για τις διακριτές θέσεις Συντονιστικού Οργάνου, που θα εναλλάσσονται εκ περιτροπής σε ετήσια βάση οι εκπρόσωποι των τριών Συλλόγων, ορίστηκαν για την πρώτη περίοδο οι :

Παπαδημητρίου Ηλίας, Πρόεδρος

Αλεξίου Παύλος, Αντιπρόεδρος

Σιούτης Σπύρος, Γραμματέας

6. Μέσω και του νέου Συντονιστικού Οργάνου θα επιδιωχθεί η συνεργασία με κάθε πλευρά στη βάση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των εργαζομένων, των συμφερόντων του λαού της Ηπείρου και της εξυπηρέτησης του πολίτη, αλλά και η μαζική, ενωτική και αγωνιστική αντίσταση ενάντια σε κάθε πολιτική που αντιστρατεύεται τους στόχους αυτούς. 

29 -10 – 2013

(Ομοσπονδία Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας)

Πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα την Παρασκευή 17 Μάη το Γενικό Συμβούλιο της ΟΣΥΑΠΕ, μετά το πρόσφατο 6^ο Συνέδριο, με θέμα την εκλογή Προεδρείου του Γ. Σ. και την ανάδειξη νέου Δ. Σ.

Πρόεδρος του Γ. Σ. με σχετική πλειοψηφία (12 ψήφοι στους 39), μετά την τρίτη ψηφοφορία, εκλέχτηκε ο Χ. Νταής (προηγούμενος Πρόεδρος του Δ. Σ.), από την «Αντιμνημονιακή Συνεργασία» (ΠΑΣΚΕ). Είχε προηγηθεί πρόταση του ΠΑΜΕ, με την οποία συμφώνησε και η «Συσπείρωση» για αντιπροσωπευτικό προεδρείο. Η πρόταση της «Αριστερής Παρέμβασης» (Α.Π.) ήταν προγραμματικό προεδρείο, στη βάση μιας ελάχιστης πολιτικής συμφωνίας σε βασικά ζητήματα, που δεν προέκυψε. Έτσι οι παρατάξεις που είχαν την πρόταση για αντιπροσωπευτικό προεδρείο δεν επέμειναν στην υλοποίησή της με τις άλλες παρατάξεις (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ), που είχαν τους 37 συμβούλους για αντιπροσωπευτικό προεδρείο (χωρίς τους 2 εκπροσώπους της Α.Π.)

Στην ενδιάμεση συζήτηση που έγινε για την πολιτική κατάσταση και τη δράση της Ομοσπονδίας οι εκπρόσωποι της Α.Π. προσδιόρισαν την ανάγκη η Ομοσπονδία να αλλάξει πολιτικό προσανατολισμό,  με άξονες :

• Ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της τρικομματικής κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ
• Ρήξη με την ΕΕ και τις πολιτικές της
• Ενιαίος πανεργατικός, παλλαϊκός αγώνας, μακριά από διαχωριστικές γραμμές, συνδιαχειριστικές λογικές και κοινοβουλευτικές αυταπάτες

Τόνισαν ότι το ζήτημα της επόμενης περιόδου θα είναι οι απολύσεις στο Δημόσιο και ζήτησαν για το θέμα αυτό, δεδομένης της συμβιβαστικής γραμμής της ΑΔΕΔΥ, να υπάρξει πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας, αγωνιστικής συνεννόησης και συντονισμού με άλλες Ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΟΤΑ, ΠΟΕΔΗΝ κλπ). Ακόμη  πρότειναν το επόμενο Δ.Σ., αν θέλει να κερδίσει την χαμένη αξιοπιστία του, να κάνει περιοδείες σε όλη την χώρα, για την ενημέρωση του κόσμου και την δημιουργία συλλόγων εκεί που δεν υπάρχουν, αλλά αν αυτό για ευνοήτους λόγους δεν γίνει, να υπάρξει οριζόντιος συντονισμός μεταξύ των συλλόγων, Γενικές Συνελεύσεις κλπ. Αναφερόμενοι στον αγώνα των εκπαιδευτικών κατέθεσαν σχετικό ψήφισμα.

Εκπληκτικό το ΠΑΜΕ: 

• Κύριος εχθρός του κινήματος … οι «Παρεμβάσεις»
• Καλή η απλή αναλογική, αλλά καλύτερος ο ν. 1264, όταν μας συμφέρει
• Ψήφισε «λευκό»  σε ψήφισμα για τον αγώνα των εκπαιδευτικών

Εντυπωσιακή ήταν η τοποθέτηση των εκπροσώπων του ΠΑΜΕ, που στις μακροσκελείς τοποθετήσεις τους, με αφορμή την απεργία της ΟΛΜΕ, ευρισκόμενοι προφανώς σε δυσχερή θέση για την υπονομευτική στάση που κράτησαν, στο μεγαλύτερο μέρος του χρόνου των τοποθετήσεων τους, με αβάσιμα και ψευδή στοιχεία κατήγγειλαν τις «Παρεμβάσεις», λες και αυτές ήταν ό κύριος εχθρός του κινήματος, αφήνοντας στο απυρόβλητο ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ.

            Για όλα αυτά τα ζητήματα που έθεσαν πήραν τις απαντήσεις από τους εκπροσώπους της Α. Π.

         Στην ψηφοφορία για Δ. Σ. οι ψήφοι ήταν ως εξής :

«Αντιμνημονιακή Συνεργασία» (ΠΑΣΚΕ) : 12 ψήφοι, 4 έδρες.

«Συμφωνία αγωνιστών υπαλλήλων» (ΔΑΚΕ και άλλοι):  11 ψήφοι,  3 έδρες 

       από την πρώτη κατανομή  και υπόλοιπο 2 ψήφοι

ΠΑΜΕ: 8 ψήφοι,  2 έδρες και υπόλοιπο 2 ψήφοι

Συσπείρωση : 8 ψήφοι,  2 έδρες

Αριστερή Παρέμβαση : 2 ψήφοι

Μετά από αυτό, οι εκπρόσωποι της Α. Π., ζήτησαν να υπάρξει τοποθέτηση των παρατάξεων για εφαρμογή της απλής αναλογικής, με κλήρωση για τις 2 αδιάθετες έδρες, μεταξύ των τριών παρατάξεων που είχαν το ίδιο υπόλοιπο. Όμως οι άλλες παρατάξεις, πλην της Συσπείρωσης, ζήτησαν να εφαρμοστεί ο καλπονοθευτικός νόμος 1264.  Και καλά οι ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, αλλά και το ΠΑΜΕ, για το οποίο φαίνεται ότι ισχύει, καλή η απλή αναλογική, αλλά καλύτερος ο ν. 1264, …όταν μας συμφέρει. Έτσι οι 2 έδρες πήγαν σε ΠΑΜΕ, «Συμφωνία».

Στο τέλος της συνεδρίασης μπήκε σε ψηφοφορία το ψήφισμα για  τον αγώνα των εκπαιδευτικών, το οποίο εγκρίθηκε με 19 ψήφους (συνημμένο). Η ΠΑΣΚΕ δεν το ψήφισε, γιατί μεταξύ των άλλων υπήρχε μια παράγραφος με την καταγγελία της ΑΔΕΔΥ. Εκπληκτικό και πάλι το ΠΑΜΕ που ψήφισε λευκό, γιατί το ψήφισμα δεν κατήγγελε και την ΟΛΜΕ!!!

Επίσης, με πρόταση συμβούλου από το Σύλλογο Π.Ε. Έβρου (ΠΑΜΕ), εγκρίθηκε ψήφισμα (με 26 ψήφους) καταγγελίας της προσπάθειας δημιουργίας διασπαστικού-αντιδημοκρατικού Συλλόγου Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης.

Η εκλογή των υπολοίπων μελών του Προεδρείου του Γ.Σ. παραπέμφθηκε για επόμενη συνεδρίασή του, αφού πρώτα γίνουν οι διαπραγματεύσεις για την εκλογή προεδρείου του Δ.Σ.

Αριστερή Παρέμβαση

19-5-2013                                                      

1. Η απόφαση των καθηγητών/τριών για «απεργία στις εξετάσεις» δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία». Αποτέλεσε τη συμπύκνωση, έκφραση και ανωτεροποίηση της συσσωρευμένης και δίκαιης οργής χιλιάδων εκπαιδευτικών που είδαν το δημόσιο σχολείο ν’ απαξιώνεται, το μισθό και τη σύνταξη να εξανεμίζονται, τις σταθερές εργασιακές σχέσεις ν’ ανατινάζονται. Η εκπαίδευση, από το νηπιαγωγείο ως τα ΑΕΙ-ΤΕΙ, αποτελεί εδώ και πολύ καιρό ένα τεράστιο «δοκιμαστήριο» όλων των αντιδραστικών πρακτικών· από την ιδιωτικοποίηση των παιδικών σταθμών ως το σχέδιο «Αθηνά», μια μαύρη κλωστή διαπερνά τις δομές της εκπαίδευσης. Το φθηνό, πειθαρχημένο και αποδοτικό σχολείο, δηλαδή η εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής και της πολιτικής της Ε.Ε. αποτελεί την εφαρμογή μιας αντιδραστικής μετωπικής επίθεσης.

Oι εκπαιδευτικοί σήκωσαν το γάντι που πέταξε η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά, όταν η σταγόνα που λέγεται «επιστράτευση, αξιολόγηση, μετακίνηση, απόλυση» ξεχείλισε το ποτήρι.

Έτσι, η απόφαση για απεργία στις εξετάσεις, που κατέθεσαν στο Δ.Σ. της OΛΜΕ και στις ΕΛΜΕ οι εκπρόσωποι των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων – Κινήσεων και οι ταξικοί συνδικαλιστές επικροτήθηκε θερμά από το σύνολο των εκπαιδευτικών της βάσης. Πάνω από 25.000 καθηγητές και καθηγήτριες σε 85 ΕΛΜΕ επικρότησαν την απόφαση για απεργία – σύγκρουση που αναγκάσθηκε να εισηγηθεί το Δ.Σ. της OΛΜΕ. Καταποντίσθηκε η πρόταση του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ και δόθηκε η ευκαιρία σε χιλιάδες εργαζόμενους να μιλήσουν αγωνιστικά, συγκρουσιακά, αντιμνημονιακά.

2. Η απόφαση για «απεργία στις εξετάσεις» δεν ήταν μία γενικά απεργιακή πρόταση. Δεν ήταν μία από τα ίδια και ούτε αντιμετωπίσθηκε έτσι από τις δυνάμεις του συστήματος. Αποτελούσε συνέχεια της κουλτούρας των εκπαιδευτικών αγώνων (1988, 1990-91, 1997, 1998, 2006), αλλά και τομή. Ήταν πρόταση για απεργία εν μέσω επιστράτευσης, δηλαδή μια πολιτική απεργία, αφού ερχόταν σε ευθεία αντιπαράθεση με την αντισυνταγματική εκτροπή, τον ανοιχτό εκφασισμό και την προληπτική τρομοκρατία. Ήταν πρόταση που έσπειρε τον τρόμο στα αστικά επιτελεία, τροφοδότησε με ταξική αυτοπεποίθηση τον κόσμο της εργασίας και την αγωνιζόμενη νεολαία και συνάντησε την πυρετική αντίθεση του συνόλου των αστικών δυνάμεων. Μετά τους ναυτεργάτες, τους OTA και τους εργαζόμενους στο ΜΕΤΡO, η προληπτική επιστράτευση – επίταξη, πέραν των φανερών στοιχείων κοινοβουλευτικής δικτατορίας της αστικής τάξης, αποτελούσε ευθεία πρόκληση για τα συνδικάτα, όλη την αριστερά, κάθε αγωνιζόμενη συλλογικότητα, ολόκληρο το λαό. Ήταν αυτός ο λόγος που το δίδυμο Σαμαρά – Αρβανιτόπουλου και οι δυνάμεις της αντισυνταγματικής και αντιδημοκρατικής πρακτικής (ΝΔ – ΠΑΣOK – ΔΗΜΑΡ – ΜΜΕ κ.λπ.) αντιμετώπισε τους εκπαιδευτικούς ως «τους εχθρούς του λαού». Με συκοφαντία, λάσπη και απειλές.

3. Η συκοφαντική εκστρατεία ξεκίνησε με το γνωστό «δίωρο» («οι καθηγητές αντιδρούν στην αύξηση του ωραρίου τους»), συνεχίστηκε με τις απειλές για τις εξετάσεις, ώστε να ενοχοποιηθεί το εκπαιδευτικό σώμα για αναλγησία και αντιπαιδαγωγική συμπεριφορά και κορυφώθηκε με τις απειλές για «το νόμο και την τάξη». Η προληπτική επιστράτευση, μέτρο πρωτοφανές και πρωτάκουστο για τα πολιτικά χρονικά της χώρας, προσπαθούσε να εξασφαλίσει με την πυγμή αυτό που δεν εξασφάλισε η θεωρία της συναίνεσης και της ήρεμης δύναμης της συγκυβέρνησης. Μετά την καταστολή στις Σκουριές της Χαλκιδικής οι πολιτικοί εκφραστές του αστικού συστήματος σήκωσαν το κατασταλτικό χέρι τους, αξιοποιώντας ΜΜΕ και δικαιοσύνη, σε 85.000 ανθρώπους στ’ όνομα ­τάχα­ της κοινωνικής τάξης. Oι Φαρισαίοι του συστήματος, αφού καταδικάζουν τη νέα γενιά σε γενικευμένη ανεργία (πάνω από 65%), την εκπαίδευση σε μαρασμό και τους εκπαιδευτικούς σε αργό θάνατο, εμφανίζονται ως τιμητές της τάξης και του νόμου!

4. Η προσέλευση δεκάδων χιλιάδων εκπαιδευτικών στις Γ.Σ. ξεπέρασε κάθε ταξική φαντασία. Είναι η πρώτη φορά ύστερα από χρόνια όπου το πλήθος ξεχείλιζε από παντού σε διαδικασίες βάσης, απαντώντας σε κυβερνητική συκοφαντία και τρομοκρατία. Αποτελεί ακόμα απάντηση σε φωνές εντός του κινήματος, που αρέσκονται να μιλούν υπερβολικά για την «οριζόντια δικτύωση». Αποτελεί οδηγό για ανάποδη δράση σε όσους αντιστρατεύονται την ιδέα και πρακτική των συνδικάτων, ανεξάρτητα από την αφετηρία και τον τρόπο που το παρουσιάζουν. Τα συνδικάτα αποτελούν έκφραση και όπλο των εργαζομένων. Είναι οι τωρινές ηγεσίες και οι αρνητικοί συσχετισμοί που τα ουδετεροποιούν, τα αφυδατώνουν, που τα μετατρέπουν σε δούρειο ίππο των αντιδραστικών δυνάμεων. Ως ΕΡΓΑΣ – Εκπαιδευτικός Όμιλος αγωνιζόμαστε για την ανατροπή των συσχετισμών και την ισχυροποίηση της ταξικής αριστερής και μαχητικής πτέρυγας στα συνδικάτα, στις ΕΛΜΕ, την OΛΜΕ, στους  Διδασκαλικούς  Συλλόγους  και τη ΔOE. Αγωνιζόμαστε και φάνηκε, στη ζωή και στην ταξική πάλη, ότι έχουμε δίκιο για την αναγκαιότητα ισχυροποίησης των συνδικάτων, τον αγωνιστικό προσανατολισμό τους και την ανατροπή όλων των δυσμενών συσχετισμών.

5. Το βράδυ της 15ης Μάη, στη Γ.Σ. των προέδρων των ΕΛΜΕ, συντελέστηκε ένα πραξικόπημα. Ενώ το 92% των ΕΛΜΕ είχε αποφασίσει με δημοκρατικό τρόπο για απεργία στις 17 Μάη (πρώτη μέρα πανελλαδικών εξετάσεων), οι παρατάξεις ΔΑΚΕ (ΝΔ), ΠΑΣΚΕ (ΠΑΣOK) και ΣΥΝΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ) αποφάσισαν και τελικά επέβαλαν το σπάσιμό της. Χρησιμοποιώντας κάθε αθέμιτο μέσο και σ’ ευθεία αντιστοιχία με τα κόμματά τους, κυβερνητικοί, πρώην κυβερνητικοί και επίδοξοι κυβερνητικοί κατάφεραν ­όχι χωρίς κόπο­ να μεθοδεύσουν το σπάσιμο της απεργίας. Πρωτομάστορες, πρωταγωνιστές και απίστευτοι ιντριγκαδόροι σ’ αυτό το δρόμο αποδείχτηκε η ηγεσία των ΣΥΝΕΚ, δείχνοντας ότι δεν πρόκειται να σταματήσει πουθενά, προκειμένου να δώσει εξετάσεις στο αστικό σύστημα.

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, με τις πλάτες ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ, για  ταυτόχρονη ψηφοφορία (απεργία και όροι) χρησιμοποιήθηκε σαν απεργοσπαστικό τέχνασμα. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι το προεδρείο της OΛΜΕ (ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ) προσπαθούσε να ερμηνεύσει την υπερψήφιση της απεργίας και να τρομοκρατήσει τους προέδρους της Γ.Σ., διαγράφοντας ένα ζοφερό τοπίο για την Παρασκευή (17/5).

6. Η ηγεσία του ΚΚΕ/ΠΑΜΕ/ΕΣΑΚ κ.λπ. στους εκπαιδευτικούς καμώνεται την αδιάλλακτη και την ταξική, εκτοξεύοντας τόνους λάσπης βασικά ενάντια στις αγωνιστικές δυνάμεις, στοχοποιώντας συντρόφους του Ε. O. στην OΛΜΕ και στις Παρεμβάσεις. Η ηγεσία του ΠΑΜΕ/ΕΣΑΚ κ.λπ. ρίχνει μελάνι για να κρυφτεί. Διότι:

α) Πολέμησε πρώτη, αποσπώντας τα εύσημα από τις δυνάμεις του αστικού συστήματος την απεργία των εκπαιδευτικών. O Ν. Σοφιανός (δηλώσεις στο ΜΕGA) μας είπε ότι «δεν πρέπει να απεργήσουν οι καθηγητές στις εξετάσεις και το ΚΚΕ είναι αντίθετο σε τέτοια ενέργεια».

β) Το ΚΚΕ ψήφισε στην ΑΔΕΔΥ ­σε συνεργασία με ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ­ απεργία την Τρίτη (14/5) και Πέμπτη (16/5) με καθαρά υπονομευτικό χαρακτήρα.

γ) Κανένα «ταξικό» συνδικάτο του ΠΑΜΕ,  απολύτως ΚΑΝΕΝΑ, δεν πήρε απόφαση ούτε για τρίλεπτη (!) στάση εργασίας την Παρασκευή (17/5), δεν κάλεσε ούτε καν σε συλλαλητηριο.

δ) Καμία δύναμη που πρόσκειται στο ΚΚΕ δεν οργάνωσε συλλαλητήριο για την επιστράτευση.

ε) O Ριζοσπάστης (Κυριακή 12/5) κυκλοφορούσε χωρίς να έχει ούτε μια αναφορά στην επιστράτευση (!), ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κυκλοφορούσε και την Τετάρτη/Πέμπτη (15-16 Μάη).

στ) Η ΚΝΕ κυκλοφόρησε προκήρυξη στα σχολεία με την οποία στρέφεται, στην ουσία, κατά της απεργίας.

ζ) Το ΠΑΜΕ εξέδωσε ανακοίνωση (12/5) στην οποία αναφέρει ότι τα αιτήματα της απεργίας είναι το «δίωρο». Κάτι που είχαν πλέον ξεχάσει ακόμα και τα μνημονιακά χαλκεία των ΜΜΕ.

η) Εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ στην  ΕΕ της ΑΔΕΔΥ προσπάθησε με ασύστολα ψεύδη να αποτρέψει το ΔΣ της ΟΛΜΕ να υιοθετήσει την απόφαση για απεργία στις εξετάσεις [και όντως πέτυχε τη διακοπή της συνεδρίασης και η απόφαση λήφθηκε τελικά την επόμενη ημέρα]

7. Oι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις – Συσπειρώσεις – Κινήσεις, και η εκπρόσωπός τους στο Δ.Σ. της OΛΜΕ σ. Α. Φατούρου, αποτέλεσαν ­και πάλι­ τη συνδικαλιστική ατμομηχανή της απεργίας. Ξεκινώντας από το Δ.Σ. της OΛΜΕ, στις ΕΛΜΕ, στις Γ.Σ. και στις πορείες ήταν η δύναμη που με θάρρος, ανιδιοτέλεια και αποφασιστικότητα σήκωσαν το φορτίο της ταξικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση. Βεβαίως δεν έλειψαν από τις τάξεις τους αδυναμίες, ολιγωρίες και συνδικαλιστικές αρρυθμίες και αυτό πρέπει ν’ αλλάξει άμεσα.

Τι να κάνουμε;

1. Επιμένουμε, με μαζικούς όρους, να ανατρέψουμε την πολιτική επιστράτευση. Οργανώνουμε Γενικές Συνελεύσεις για ενημέρωση και πανεργατική συμπόρευση, ειδικά με τους επιστρατευμένους ναυτεργάτες, ΜΕΤΡO και OTA. Προσπαθούμε να θέσουμε ΠOΛΙΤΙΚΑ το ζήτημα της επιστράτευσης, αγωνιζόμενοι για τα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

2. Oφείλουμε να αναλύσουμε στον εκπαιδευτικό κόσμο ότι λογικές του τύπου «όλοι είναι το ίδιο», «κάτω τα συνδικάτα» κ.λπ. ξεπερνούν τα όρια της απολιτικής, ισοπεδώνουν και αποδομούν τα συνδικάτα ως όπλο μάχης, εξισώνουν την αριστερά και το ταξικό κίνημα με το φιλελευθερισμό.

3. Ανασύνταξη τώρα! Το ζήτημα της δημόσιας παιδείας, των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών (ωράριο, αξιολόγηση, απολύσεις κ.λπ.) είναι ανοιχτά. O αγώνας θα είναι μακρύς και παρατεταμένος και θα χρειαστεί ανασύνταξη, ανασυγκρότηση και αναδιοργάνωση όλου του εκπαιδευτικού κινήματος.

Εκπαιδευτικός Όμιλος – αντιτετράδια της εκπαίδευσης

ΕΡΓΑΣ εκπαιδευτικών

ΑΘΗΝΑ, 17/5/2013

Το Γ. Σ. της ΟΣΥΑΠΕ  καταγγέλλει την πρωτοφανή, παράνομη, αντισυνταγματική απόφαση της τρικομματικής κυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), που προχωράει πιο βαθιά στον πολιτικό εκφασισμό της δημόσιας ζωής, να καταστείλει και τον απεργιακό αγώνα των εκπαιδευτικών, με προληπτική πολιτική επιστράτευση των εκπαιδευτικών, μάλιστα πριν καν αυτή αποφασιστεί από τις Γ. Σ. των προέδρων των ΕΛΜΕ.

Για να συγκαλύψει τον κατασταλτικό  χαρακτήρα της πολιτικής της, η κυβέρνηση επικαλείται δήθεν την ευαισθησία της απέναντι  στους μαθητές. Δεν μπορεί όμως η κυβέρνηση που αφήνει νηστικά παιδιά να λιποθυμάνε στις αίθουσες, να ξεπαγιάζουν χωρίς θέρμανση, χωρίς βιβλία, χωρίς μεταφορές κλπ., που διαλύει την Παιδεία, την νεολαία, τις δημόσιες υπηρεσίες, την ίδια μας την ζωή, να εμφανίζεται ότι νοιάζεται για τους μαθητές και τους γονείς.

Είναι προφανές ότι στόχος της είναι  να θέσει στο γύψο και τα στοιχειώδη συνδικαλιστικά και πολιτικά δικαιώματα, σε συνθήκες επιβολής μιας στυγνά αντιλαϊκής πολιτικής φτώχειας, απολύσεων, ανεργίας και περικοπών, που κλείνει κάθε δρόμο μόρφωσης και εργασίας ιδιαίτερα στη νέα γενιά, για την οποία τάχα κόπτεται.

Την ίδια πολιτική έρχεται να υπηρετήσει και το νομοσχέδιο «Οργάνωση Δημόσιας Διοίκησης και άλλες διατάξεις», με στόχο τις διαθεσιμότητες-απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, κυριολεκτικά «δι΄ ασήμαντον αφορμήν» (π.χ. λόγω ασθενείας), με πρωτοφανείς και απαράδεκτες πειθαρχικές διατάξεις.

Το ΓΣ της ΟΣΥΑΠΕ καταδικάζει ταυτόχρονα σε όλους τους εργαζόμενους και στον ελληνικό λαό την άρνηση της πλειοψηφίας της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ να δεχτεί την πρότασή της ΟΛΜΕ για κήρυξη πανδημοσιοϋπαλληλικής απεργίας την Παρασκευή, 17 Μάη. Η άρνηση αυτή της ΑΔΕΔΥ άφησε ηθικά και πολιτικά ακάλυπτο έναν ολόκληρο κλάδο, έδωσε αντικειμενικά χέρι βοήθειας στην κυβέρνηση.

Οι εκπαιδευτικοί ξεκίνησαν έναν μεγάλο αγώνα. Ο αγώνας τους αυτός είναι δίκαιος είναι και δικός μας αγώνας, που πρέπει να συνεχιστεί μέσα από ένα πανεργατικό, παλλαϊκό μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης, για να μη διαλυθεί το δημόσιο σχολείο, για να μη περάσουν οι απολύσεις, για να ανατραπεί η βάρβαρη πολιτική των μνημονίων.

• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ   ΣΤΟΝ  ΑΓΩΝΑ  ΤΩΝ  ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ
• ΟΧΙ  ΣΤΗΝ  ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ  ΚΑΙ  ΤΗΝ  ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
• ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
• ΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ   ΕΙΝΑΙ   ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΕΣ
• ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ «Οργάνωση Δημόσιας Διοίκησης και άλλες διατάξεις»

Αθήνα 17-5-2013ψ

(Oμοσπονδία Συλλόγων Υπαλλήλων Αιρετών Περιφερειών Ελλάδας)

Πραγματοποιήθηκε, στις 25-26 Απρίλη,  στην Aθήνα, το 6ο Tακτικό Συνέδριο της OΣYΑΠE. Στο Συνέδριο έγινε παρέμβαση από την «APIΣTEPH ΠAPEMBAΣH» (A.Π.), με στόχο την καταγγελία της αδράνειας και της συμβιβαστικής – διαλυτικής γραμμής της προηγούμενης διοίκησης, την ανάδειξη των πραγματικών προβλημάτων των εργαζομένων στις Περιφέρειες της χώρας και την προβολή ενός αγωνιστικού δρόμου για τη διεκδίκησή τους, μέσα από τον πανεργατικό-παλλαϊκό αγώνα, μακριά από κοινοβουλευτικές αυταπάτες και διαχωριστικές γραμμές. 

Oι παρεμβάσεις των συναγωνιστών ήταν από τις λίγες, που έδωσαν ένα σαφή πολιτικό τόνο σ’ μια άνευρη και ανιαρή διαδικασία, που οφείλεται κυρίως στην τακτική των κυρίαρχων παρατάξεων για τον έλεγχο των οργάνων και για τα «κουκιά» τους σε ΓΣ, ΔΣ και AΔEΔY.

Η μεγάλη φθορά των κυρίαρχων παρατάξεων ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ τις οδήγησε σε μεταμφιέσεις και διασπάσεις. Έτσι το μεγαλύτερο κομμάτι της ΠΑΣΚΕ κατέβηκε με το νέο όνομα   «Αγωνιστική Αντιμνημονιακή Συνεργασία» και ένα άλλο κυρίως από το Σύλλογο Αττικής σε συνεργασία με την ΔΑΚΕ, με τον τίτλο «Συμφωνία Αγωνιστών Υπαλλήλων»!

Ανησυχητικό ήταν το φαινόμενο της μειωμένης συμμετοχής των συνέδρων, 156 από 254 στο 4^ο Συνέδριο, ενώ δεν υπήρξε καθόλου συμμετοχή από αρκετούς συλλόγους. Αρκετοί  σύλλογοι, λόγω της αδράνειας AΔEΔY-OΣYΑΠΕ-ΔΣ και της απογοήτευσης των υπαλλήλων, δεν είχαν εξοφλήσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς την OΣYΑΠΕ, που ήθελε τα λεφτά όχι βέβαια για τη στήριξη απεργιακών αγώνων και κινητοποιήσεων, αλλά για να δώσει μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ στην AΔEΔY και να νομιμοποιήσει έτσι τους αντιπροσώπους της. Tελικά έγιναν δεκτοί όλοι οι σύνεδροι με ρύθμιση των οφειλών τους.

Έντονη και με συνθήματα ήταν η αποδοκιμασία  του Προέδρου της ΑΔΕΔΥ, κατά την διάρκεια του χαιρετισμού του από του συνέδρους της Α.Π. αλλά και από πολλούς άλλους συνέδρους.

Oι σ. της A. Π. κατήγγειλαν την κυβερνητική επίθεση και την πολιτική απραξία της απερχόμενης Διοίκησης (ιδιαίτερα όταν οι εργαζόμενοι στις Περιφέρειες της χώρας, βρέθηκαν στο δρόμο του αγώνα, με καταλήψεις, απεργίες, στάσεις, διαδηλώσεις κλπ.), ανέδειξαν την κοινοβουλευτική-φιλοΕΕ  γραμμή του ΣYPIZA και τη διασπαστική τακτική του ΠAME.  Eστίασαν ιδιαίτερα στο ζήτημα των επαπειλούμενων απολύσεων (25.000 για φέτος και 150.000 μέχρι το 2015), με το πρόσχημα των «επίορκων» και μέσω της αξιολόγησης, της συγχώνευσης-κατάργησης φορέων του Δημοσίου και της  μείωσης κατά 50% των οργανογραμμάτων τους.

Tο Συνέδριο με μεγάλη πλειοψηφία καταψήφισε το Διοικητικό Aπολογισμό και τον Oικονομικό Aπολογισμό. Με πρόταση της Α.Π., που υποστηρίχτηκε και από άλλες πλευρές, εκδόθηκαν ομόφωνα ψηφίσματα ενάντια στις τις απολύσεις, αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Χαλκιδικής και καταδίκης της δολοφονικής-ρατσιστικής επίθεσης στην Μανωλάδα.  

Μεγάλη ήταν η φθορά των κυρίαρχων παρατάξεων, παρά το μασκάρεμά τους, ενώ αύξηση σημείωσαν οι άλλες παρατάξεις και η Α.Π., εκλέγοντας 2 αντιπροσώπους στο Γ. Σ.

H κρισιμότητα της περιόδου, με την κλιμακούμενη επίθεση της κυβέρνησης, που πέρα από όλα τα άλλα, αμφισβητεί το δικαίωμά μας στη δουλειά, επιβάλλει την επαγρύπνηση, την ετοιμότητα και το συντονισμό των εργαζομένων στις Περιφέρειες της χώρας, μέσα από τις Γ. Σ. και τους πρωτοβάθμιους συλλόγους, γιατί οι συσχετισμοί στην OΣYΑΠΕ δεν προσδιορίζουν βασική αλλαγή κατεύθυνσης.

Ψήφισαν                                                                              156              (254)

                                                                                           Γενικό Συμβούλιο                 AΔEΔY

Αγωνιστική Αντιμνημονιακή Συνεργασία   (ΠΑΣΚΕ)            47-12        (- )                46-4        (-)

Συμφωνία Αγωνιστών Υπαλλήλων (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ)             43-11        (- )                41-3        (-)

ΠAΣKE                                                                                       –        (145-22 )              –    (129-10)  

ΔAKE                                                                                          –           (42-7)                –       (44-3)  

EN. AΓΩN. ΨHΦ.(ΠAME                                                      31-8         (40-6)             32-3    (39-3)  

ΣYΣΠEIP. EPΓAZ. (ΣYPIZA)                                                26-6         (26-4)            30-2     (27-2) 

APIΣTEPH ΠAPEMBAΣH                                                       8-2          (5-0)               6-0        (3-0) 

(μέσα σε παρένθεση τα προηγούμενα αποτελέσματα)

11^η Ανακοίνωση

Μετά το 4^ο Συνέδριο …και πριν ο αλέκτωρ λαλήσει…

Πραγματοποιήθηκε τελικά, μετά από πολλές αναβολές, στις 22, 23 & 24 Μάρτη στην Αθήνα το 4^ο Τακτικό Συνέδριο της ΟΣΥΝΑΕ.

Κύριο θέμα του Συνεδρίου, εκτός του διοικητικού-οικονομικού απολογισμού, ήταν η νέα διοικητική μεταρρύθμιση, με το σχέδιο «Καλλικράτης». Από την πλευρά μας έγινε προσπάθεια να δοθεί ένας σαφής πολιτικός τόνος, σ’ μια άνευρη και ανιαρή διαδικασία, κυρίως από την παρελκυστική-απαξιωτική-απολίτικη τακτική της ενοποιημένης τελικά ΠΑΣΚΕ, που δεν την ενδιέφερε ένας ουσιαστικός πολιτικός διάλογος, παρά ο έλεγχος των οργάνων.

Οι σ. της «Αριστερής Παρέμβασης» κατήγγειλαν την κυβερνητική επίθεση, την γραφειοκρατική-ρεφορμιστική γραμμή της ΑΔΕΔΥ, την πολιτική απραξία, τη συμβιβαστική, διαλυτική γραμμή της προηγούμενης διοίκησης (ΠΑΣΚΕ), ανέδειξαν την διασπαστική γραμμή του ΠΑΜΕ και την καιροσκοπική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ, εστιάζοντας στα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων στις Ν. Α., στο θολό και αβέβαιο τοπίο της εργασιακής περιπλάνησης το οποίο θα προκαλέσει ο «Καλλικράτης», που μπορεί να οδηγήσει μέχρι και απολύσεις για τις καταργούμενες οργανικές θέσεις και στην προβολή ενός αγωνιστικού δρόμου για την διεκδίκηση των.

Από την αρχή του Συνεδρίου, μοιράσαμε πλατιά τις δυο συνημμένες ανακοινώσεις, μια εκτεταμένη ανάλυση για το σχέδιο «Καλλικράτης» και μια Πρόταση Αγωνιστικής Συνεννόησης και Συντονισμού, με την οποία βάλαμε το ζήτημα της συγκρότησης και στο Συνέδριο ενός Ενιαίου Μετώπου Αντίστασης ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση κυβέρνησης-ΕΕ-ολιγαρχίας, στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και στο σχέδιο «Καλλικράτης».

Οι μισοί σχεδόν Σύλλογοι, λόγω της αδράνειας ΑΔΕΔΥ-ΟΣΥΝΑΕ-ΔΣ, της απογοήτευσης και της μη ουσιαστικής συμμετοχής των υπαλλήλων, δεν είχαν εξοφλήσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις προς την ΟΣΥΝΑΕ, που ήθελε τα λεφτά όχι βέβαια για τη στήριξη απεργιακών αγώνων και κινητοποιήσεων, αλλά για να δώσει τις μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ στην ΑΔΕΔΥ και να νομιμοποιήσει έτσι τους αντιπροσώπους της. Τελικά η ΠΑΣΚΕ πριν την έναρξη των ψηφοφοριών, κατάφερε με διάφορες παρεμβάσεις, να λύσει το οικονομικό πρόβλημα των περισσοτέρων συλλόγων, έτσι ώστε ο μόνος Σύλλογος που δεν νομιμοποιήθηκε τελικά, ήταν αυτός της Ν. Α. Θεσπρωτίας, απ΄ όπου δεν είχαν έρθει οι 3 άλλοι αντιπρόσωποι, με αποτέλεσμα ο μόνος αντιπρόσωπος που είχε έρθει, ο σ. Π. Αλεξίου, να είναι και ο μόνος σύνεδρος που δεν μπόρεσε να είναι υποψήφιος και να ψηφίσει, που τοποθετήθηκε όμως σε όλα τα ζητήματα του Συνεδρίου, σαν εκπρόσωπος της «Αριστερής Παρέμβασης».

Από κυβερνητικής πλευράς το Συνέδριο υποβαθμίστηκε, αφού-όχι τυχαία-δεν παρέστη κανένας εκπρόσωπος της κυβέρνησης, αλλά παρέλασαν αρκετοί εκπρόσωποι ΑΔΕΔΥ-ΕΝΑΕ-Νομάρχης Αθηνών-ΤΕΔΚΝΑ κλπ. και χαιρέτισαν ως εκπρόσωποι των κομμάτων, βουλευτές ΝΔ-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ και εκπρόσωπος του Μ-Λ ΚΚΕ.

Το Συνέδριο καταψήφισε τον Διοικητικό Απολογισμό και υπερψήφισε τον Οικονομικό Απολογισμό και εξέδωσε δυο ψηφίσματα ομόφωνα, αφού την ΠΑΣΚΕ δεν την ενδιέφεραν οι αποφάσεις, που έχοντας τον απόλυτο έλεγχο της ΟΣΥΝΑΕ, ουσιαστικά θα τις αφήσει στα χαρτιά, όπως φάνηκε στη συνέχεια.

Το πρώτο ψήφισμα ήταν ένα καθαρό «Όχι στο Σχέδιο Καλλικράτης», χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις, που ήταν Απόφαση της Γ. Σ. του Συλλόγου της Ν. Α. Κυκλάδων, που υποστηρίχτηκε από την «Αριστερή Παρέμβαση», την «Συσπείρωση Εργαζομένων» και το «Ενωτικό Αγωνιστικό Ψηφοδέλτιο». Το δεύτερο ήταν η Πολιτική Απόφαση ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και στο «Πρόγραμμα Σταθερότητας», πρόταση της «Αριστερής Παρέμβασης», που υποστηρίχτηκε και από την «Συσπείρωση Εργαζομένων».

Αντί λοιπόν το ΓΣ να συγκροτηθεί άμεσα σε σώμα και το νέο ΔΣ να σχεδιάσει το πρόγραμμα των επόμενων ενεργειών-κινητοποιήσεων, να επισκεφτεί σαν σώμα την ηγεσία του ΥΠΕΣΔΑ και να της επιδώσει τα ψηφίσματα του Συνεδρίου, επισκέφτηκαν τον Υφυπουργό Εσωτερικών κ. Ντόλιο, μετά από δική του πρόσκληση. Από πλευράς Ομοσπονδίας συμμετείχαν 7 μέλη του νέου Γ. Σ., εκπρόσωποι από όλες τις παρατάξεις-εκτός από την δική μας, που ούτε καν ενημερώθηκε-και εκεί, αντί να απαιτήσουν σθεναρά την απόσυρση του σχεδίου, ουσιαστικά συζήτησαν με το σύμβουλο του υφυπουργού τα ζητήματα που θα προκύψουν από την εφαρμογή του.

• Αυτό φαίνεται και από το ενημερωτικό σημείωμα του μέλους του ΓΣ, εκπροσώπου της Συσπείρωσης Γ.Τζαφέρη, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει : «ο Υφυπουργός τους είπε ότι έκανε δεκτές όλες τις παρατηρήσεις που του κάναμε στην προηγούμενη συνάντηση μας και θα πρέπει να του το αναγνωρίσουμε». (Άρα εμμέσως φαίνεται ότι η τότε συζήτηση αφορούσε παρατηρήσεις επί του σχεδίου) και «Βασικό σήμερα για τους εργαζόμενους στις Ν.Α. είναι να συγκροτηθεί άμεσα η νέα διοίκηση της Ομοσπονδίας, να μελετήσει το Νομοσχέδιο που θα δοθεί και να κρατήσει μια ενιαία στάση, υπερασπιζόμενη το σύνολο των δικαιωμάτων μας και εν’ όψη της τωρινής αλλαγής, αλλά και σε βάθος διετίας». (Δηλαδή απ΄ ότι φαίνεται η αλλαγή θεωρείται δεδομένη) και τέλος «Βέβαια καλό είναι να περιμένουμε να δούμε πρώτα το Νομοσχέδιο γιατί υπάρχουν πολλά ζητήματα τα οποία δεν θίχτηκαν και μπορεί να κρύβουν παγίδες». («Εδώ ο λύκος εμείς ψάχνουμε τον τορό του» και εμείς πρέπει να «μελετήσουμε», «να περιμένουμε να δούμε πρώτα» το νομοσχέδιο, γιατί «μπορεί να κρύβει παγίδες», λες και δεν είναι παγίδα ολόκληρο το σχέδιο).

Συνάδελφοι

Η κρισιμότητα της περιόδου, με την κλιμακούμενη επίθεση της κυβέρνησης, που αμφισβητεί την ίδια την ύπαρξή μας, επιβάλλει την επαγρύπνηση, την ετοιμότητα και τον συντονισμό των εργαζομένων στις Ν. Α. από τα κάτω, μέσα από τις Γ. Σ. και τους πρωτοβάθμιους συλλόγους, γιατί οι παγιωμένοι συσχετισμοί στην ΟΣΥΝΑΕ προσδιορίζουν «μια από τα ίδια». Δυστυχώς επιβεβαιώνονται οι ανησυχίες των εκπροσώπων της «Αριστερής Παρέμβασης» όπως χαρακτηριστικά εκφράστηκαν και στο Συνέδριο, για το αν-με μια τέτοια γραμμή- τελικά θα υπάρξει η ΟΣΥΝΑΕ, οι Σύλλογοί μας και 5^ο Συνέδριο της ΟΣΥΝΑΕ.

12-4-2010 Αριστερή Παρέμβαση

Επικοινωνία : arpanae@hotmail.gr

στο «κύκνειο άσμα» της (;) από την κυβέρνηση και το «βαθύ  ΠΑΣΟΚ»

(Το οργισμένο, μετέωρο βήμα του προέδρου της ΟΣΥΝΑΕ)

ΠΡΟΤΑΣΗ  ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ  ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΗΣ  ΚΑΙ  ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

Ναρκοθετημένο από καταβολής της, ήταν το έδαφος της ΟΣΥΝΑΕ, από τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού, την ΠΑΣΚΕ κυρίως, αλλά και τη ΔΑΚΕ. Χρόνια τώρα, οξειδωμένη από την «αρχαία σκουριά» του συμβιβασμού και της υποταγής, των διαδρόμων και της απραξίας, φυτώριο καρεκλοθηρίας και βολέματος. Όμως τώρα το ποτήρι ξεχείλισε, πράγμα που οδήγησε τον Πρόεδρο (της ΠΑΣΚΕ), να προβαίνει σε οργισμένες καταγγελίες κατά του κομισσάριου της ΠΑΣΚΕ-ΑΔΕΔΥ-ΟΣΥΝΑΕ, που εμφανίζεται σαν ο «μέγας μάγιστρος και κηδεμών» της ΟΣΥΝΑΕ, σαν εκπρόσωπος κατά δήλωσή του, του «βαθέος ΠΑΣΟΚ».

Είχαν προηγηθεί στο ΔΣ της Ομοσπονδίας οι καρεκλομαχίες-κόντρες, στο εσωτερικό της ΠΑΣΚΕ, με παραιτήσεις «μαϊμού», με συμμετοχή και των υπολοίπων της ΔΑΚΕ, ενώ από τους ίδιους μεθοδεύεται η αναβολή του 4ου Συνεδρίου, μέχρι και του σχεδίου να μην υπάρχει ούτε στοιχειωδώς η ΟΣΥΝΑΕ, για να διαπραγματευθεί ακόμη και το μέλλον των εργαζομένων στις ΝΑ, εν όψει της νέας εργασιακής περιπλάνησης.

«Των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν» ή αλλιώς «το χωριό καίγονταν…», που λέει ο λαός μας. Την ώρα που εκδηλώνεται ή πιο άγρια επίθεση της κυβέρνησης ενάντια στο κόσμο της εργασίας, τη στιγμή που αμφισβητείται ευθέως ή ύπαρξη των συλλόγων μας και της ΟΣΥΝΑΕ, με την κατάργηση των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων και τους εργαζομένους σε αυτές να οδηγούνται «ως πρόβατα επί σφαγήν»… «αυτοί χτενίζονται». Και αντί να γίνουν συνελεύσεις, Γενικό Συμβούλιο (ΓΣ), αντί το ΔΣ της ΟΣΥΝΑΕ να καταγγείλει την αντιδημοκρατική πρακτική του αυτόκλητου «κηδεμόνα» της, αντί στην ιστοσελίδα της να δημοσιεύονται οι απόψεις του ΔΣ για τον «Καλλικράτη», δημοσιεύονται οι απόψεις του «κηδεμόνα». Μιλάμε για κατάντια. Ο θεσμός του ΓΣ απέτυχε. Aν το 3^ο Συνέδριο είχε υιοθετήσει  την καταστατική μας πρόταση για αποφασιστική συνέλευση των προέδρων, μπορεί να μην είχαμε φτάσει σε τέτοιον ξεπεσμό

Συνάδελφοι,

Εν όψει του 4^ου Συνεδρίου ή θα πάρουμε μια πρωτοβουλία αγωνιστικού συντονισμού ή με αυτή τη γραμμή θα βουλιάξουμε αύτανδροι και άκλαυτοι. Ο Πρόεδρος της ΟΣΥΝΑΕ δεν τόλμησε να καταγγείλει αυτούς που βρίσκονται πίσω από αυτήν την ενέργεια προσβολής του ίδιου, αλλά υποτίμησης της ΟΣΥΝΑΕ και όλων μας: Την κυβέρνηση και τον κυβερνητικό συνδικαλισμό της ΠΑΣΚΕ. Στη βάση των συλλόγων μας υπάρχουν ακόμη υγιείς και τίμιες δυνάμεις, ακόμη και από το χώρο των κυρίαρχων παρατάξεων, που σίγουρα καταδικάζουν αυτή την κατάσταση. Η κίνηση του προέδρου της ΟΣΥΝΑΕ δείχνει ότι ακόμη και στους αντιπροσώπους της ΠΑΣΚΕ, ακόμη και της ΔΑΚΕ για το Συνέδριο, μπορεί να υπάρχουν τέτοιες φωνές.

Εμείς την ώρα αυτή της «ηρωικής εξόδου», απευθυνόμαστε σε όλους αυτούς του συναδέλφους, που δεν ψάχνουν πώς να βολευτούν, στους συναδέλφους από το χώρο του «Ενιαίου Αγωνιστικού Ψηφοδελτίου», να αφήσουν χωριστούς δρόμους, μπροστά στην ανάγκη της κοινής δράσης, στους συναδέλφους από το χώρο της «Συσπείρωσης» να οριοθετηθούν ξεκάθαρα από λογικές που λοξοκοιτάνε στο χώρο του κυβερνητικού συνδικαλισμού σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, στους ανένταχτους συναδέλφους, να βαδίσουμε από κοινού τον ίδιο δρόμο της Αγωνιστικής Συνεννόησης και Συντονισμού, για να ανατρέψουμε αυτή τη γραμμή της ηττοπάθειας του συμβιβασμού και της διάλυσης, να συγκροτήσουμε στο Συνέδριο ένα Ενιαίο Μέτωπο Αντίστασης:

• Να μη περάσει η άγρια αντιλαϊκή επίθεση κυβέρνησης-ΕΕ-ολιγαρχίας
• Όχι στο Σύμφωνο Σταθερότητας-Όχι στο σχέδιο «Καλλικράτης»
• Να υπερασπιστούμε τα εργασιακά-ασφαλιστικά δικαιώματά μας και τους μισθούς μας
• Για την δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία της ΟΣΥΝΑΕ
• Πρόγραμμα κλιμακούμενων και συντονισμένων κινητοποιήσεων

Συνάδελφοι,

Μπορεί  ο πόλεμος να φαίνεται χαμένος γιατί απέναντί μας βρίσκονται συνασπισμένες όλες οι δυνάμεις της εξουσίας: η κυβέρνηση, ο ΣΕΒ,  η ΕΕ, τα ΜΜΕ, η ΝΔ που συμφωνεί στα αντιλαϊκά μέτρα, το ΛΑΟΣ που δεν βλέπει πουθενά εργοδότες, τράπεζες και ΕΕ και του φταίνε για όλα οι…μετανάστες. Όμως  στην κοινωνία βράζει η οργή και η αγανάκτηση, όπως δείχνουν oι μεγάλοι αγώνες των περασμένων χρόνων, τα ξεσπάσματα της νεολαίας, ο αγώνας των αγροτών και οι πρόσφατες απεργιακές κινητοποιήσεις. Με αυτόν τον κόσμο πρέπει μα επικοινωνήσει αγωνιστικά και η Ομοσπονδία μας, αν θέλει να ελπίζει για την ύπαρξή της και για τα δικαιώματα των μελών της. Στην ιστορία ο λαός μας και άλλοι λαοί δώσανε με ηρωισμό μάχες που φαινότανε άνισες ή χαμένες. Μπορεί όλοι οι αγώνες να μην έχουν αποτελέσματα, όμως τίποτε δεν κερδίζεται χωρίς αγώνες. Σε τελευταία ανάλυση ετούτη την ώρα ο αγώνας είναι η μόνη διέξοδος, είναι ζήτημα τιμής και αξιοπρέπειας. Γιατί την τιμή δεν μπορούν να σου την πάρουν, την χάνεις μονάχος σου.  

Αθήνα 23-2-2010                                                                           «Αριστερή Παρέμβαση»

Μια βαθιά αντιδραστική διοικητική τομή

• Κατάργηση των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων και των Κοινοτήτων

Η Ελληνική Νομαρχία και οι Κοινότητες ιστορικοί θεσμοί στην Ελλάδα, απετέλεσαν βασικούς πυλώνες διεκπεραίωσης του ζητημάτων του πολίτη. Και σήμερα οι πολίτες στα περισσότερα ζητήματά τους, με δεδομένη τη σκόπιμη γραφειοκρατία, τις αδυναμίες, τις ελλείψεις και τις παθογένειες, εξυπηρετούνται μέσω των Ν. Α. Είναι λοιπόν σίγουρο ότι η κατάργησή τους και η μεταφορά πολλών αρμοδιοτήτων της στις πιο απόμακρες και απρόσωπες Περιφέρειες θα αυξήσει την ταλαιπωρία του πολίτη. Στη ουσία, μαζί με την κατάργηση Δήμων και Κοινοτήτων και την συγχώνευση σε νέους μεγαλύτερους Δήμους, μιλάμε για συγκέντρωση αντί της πολυδιαφημιζόμενης αποκέντρωσης.

Tο Πρόγραμμα «Kαλλικράτης» προβλέπει ότι την Περιφερειακή Aυτοδιοίκηση θα αποτελέσουν οι σημερινές 13 διοικητικές περιφέρειες, ενώ για την Aττική και τη Θεσσαλονίκη με ειδικές ρυθμίσεις -οι οποίες δεν αποσαφηνίζονται προς το παρόν-«αντιμετωπίζονται τα θέματα μητροπολιτικού χαρακτήρα». Oι σημερινοί 1.034 δήμοι θα συνενωθούν το πολύ σε 370. Tέλος διατηρείται και γίνεται ακόμη πιο συγκεντρωτική η αποκεντρωμένη διοικητική δομή του κράτους, αφού τις σημερινές 13 περιφερειακές διοικήσεις θα αντικαταστήσουν το ανώτερο 7 γενικές διοικήσεις (όπως θα ονομάζονται με τη νέα διοικητική δομή).

• Νέα εργασιακή περιπλάνηση για τους υπαλλήλους

Με την κατάργηση των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων, οι 19.000 υπάλληλοι των Ν. Α., όπως το 1994 μετατάχτηκαν βιαίως «εν μια νυκτί» από τα Υπουργεία στις Ν. Α., χωρίς να ρωτηθούν, οδηγούνται και τώρα σε νέα εργασιακή περιπλάνηση. Το Υπουργείο ΕΣΣΔΑ, στο Σχέδιο του δεν ορίζει τίποτε συγκεκριμένο και οι εργοδότες (Νομάρχες-ΕΝΑΕ), αντιμετωπίζουν, τους υπαλλήλους, τους υποτιθέμενους συνεργάτες τους, σαν τσιφλικάδες, σαν «πρόβατα επί σφαγή», σαν εξαρτήματα των υποστατικών τους, που τα εκποιούν άνευ όρων και χωρίς να τους ρωτήσουν.

• Ιδιωτικοποίηση

Mε το όνομα του Kαλλικράτη, ενός από τους αρχιτέκτονες του Παρθενώνα, θέλησε να εξωραΐσει, εκτός των άλλων επικοινωνιακών τρικ, τη νέα «αρχιτεκτονική» στη δομή της Tοπικής Aυτοδιοίκησης (T.A.), ο υπουργός Eσωτερικών Pαγκούσης και ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου.

Σ’ αυτή την επιχείρηση εξαπάτησης του λαού και διαστροφής της πραγματικότητας, δεν έλειψαν οι λόγοι για «μεγάλες τομές και αλλαγές, ώστε να εξυπηρετείται ο πολίτης», «να μπορεί να συμμετέχει δημοκρατικά», για «οικοδόμηση ενός πολιτικού συστήματος και ενός κράτους στην υπηρεσία του πολίτη», για «αποκέντρωση» και «ριζικές αλλαγές» ή ότι «γνώμονας είναι ο πολίτης και η εξυπηρέτηση των αναγκών του», επιχειρηματολογία που στηρίζεται, εν πολλοίς, στη λαϊκή δυσαρέσκεια για τη λειτουργία του κεντρικού κράτους («O πολίτης βλέπει, αισθάνεται μια δημόσια διοίκηση παραιτημένη, που είναι αιχμάλωτη ιδιοτελών συμφερόντων», Γ. Παπανδρέου).

Πίσω όμως από τις βαρύγδουπες εκφράσεις και τις φιοριτούρες, φρόντισαν να μας δώσουν και το στόχο της νέας αυτής, μετά τον «Kαποδίστρια», αντιδραστικής τομής, μέσα από δηλώσεις του πρωθυπουργού:

 «Tο σχέδιο “Kαλλικράτης” είναι μια αναγκαία τομή για τη δημοσιονομική ανάπτυξη της χώρας… και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του Προγράμματος Σταθερότητας, Aνάπτυξης και Aνασυγκρότησης»,

«Μια δομική αλλαγή, απαραίτητη για την έξοδο της χώρας μας από την αφόρητη οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση». 

Προκύπτει λοιπόν σαφώς ότι η νέα «αρχιτεκτονική» στη δομή της T.A., έχει να κάνει πρώτα και κύρια με την απαλλαγή της πολιτείας από τις ευθύνες της απέναντι στους πολίτες, με τη μετακύλιση του κόστους κοινωνικών και άλλων υπηρεσιών στην T.A. και μέσω αυτής στις πλάτες των πολιτών, είτε μέσα από παλιές και νέες μορφές φορολογίας είτε μέσα από εισβολή του κεφαλαίου και σ’ αυτούς τους τομείς και την πλήρη εμπορευματοποίησή τους. Άλλωστε, και στο κυβερνητικό κείμενο που δόθηκε σε «διαβούλευση» προβλέπεται ο περιορισμός της κρατικής χρηματοδότησης, ανάγοντας σε βασικό έσοδο των νέων δήμων τη φορολογία.

Mάλιστα, ο πρωθυπουργός, γνωρίζοντας ότι θα πληγούν λαϊκά δικαιώματα και το λαϊκό εισόδημα, δεν έκρυψε την ανησυχία του για πιθανές αντιδράσεις λέγοντας ότι «θα βρουν αντιστάσεις οι αλλαγές αυτές, γιατί είναι ιστορικές, είναι θεμελιακές, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα βρουν και την ευρύτατη συναίνεση του ελληνικού λαού».

Γνωρίζει βέβαια ότι το πεδίο είναι έτοιμο και καλλιεργημένο από την πρώτη παρέμβαση που έγινε με τον «Kαποδίστρια», που νομιμοποίησε στη συνείδηση των πολιτών μια τέτοια κατεύθυνση, από τα MME, απ’ όλα σχεδόν τα κόμματα, αλλά κυρίως από τους φορείς της T. A. (KEΔKE, ENAE, TEΔKNA), που «σαν έτοιμοι από καιρό», πέρα από τις αποπροσανατολιστικές επιφυλάξεις που θέτουν για πόρους, αρμοδιότητες, χωροταξικό, υπερθεματίζουν στην ουσία και στη φιλοσοφία του νέου σχεδίου. Άλλωστε στις δικές τους προτάσεις και στο σχέδιο που υπήρχε στο συρτάρι του Πρ. Παυλόπουλου, υπουργού Eσωτερικών της προηγούμενης κυβέρνησης της NΔ, που για λόγους τακτικής δεν προχώρησε τότε, στηρίχτηκε το προς «διαβούλευση» σχέδιο. 

Kάποιες ανησυχίες στην κυβέρνηση προκαλεί το χωροταξικό, που σκόπιμα το άφησε για αργότερα, ο χάρτης δηλαδή των νέων δήμων και περιφερειών και ο καθορισμός των εδρών, καθώς υπεισέρχονται εκλογικά και τοπικιστικά συμφέροντα υπουργών, νομαρχών και βουλευτών. Για το σκοπό αυτό ο υπουργός Eσωτερικών δεν σκοπεύει να δημοσιοποιήσει τις δημοτικές και περιφερειακές έδρες πριν από τα τέλη Φλεβάρη. Tο χωροταξικό θα χρησιμοποιηθεί τότε αποπροσανατολιστικά για να συγκαλυφθεί όσο είναι το δυνατόν το πραγματικό περιεχόμενο της συγκεκριμένης μεταρρύθμισης.

• Ταχύτερη είσοδος του κεφαλαίου σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής

Tο καπιταλιστικό κράτος, με επίκληση της συνταγματικής επιταγής, κρατάει για τον εαυτό του κρίσιμους και χρήσιμους μηχανισμούς για την εξουσία του απέναντι στο λαό και την εργατική τάξη, όπως τις δυνάμεις ελέγχου και καταστολής, δικαιοσύνη, στρατό, αστυνομία, φυλακές κ.λπ., τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς, τη δημόσια περιουσία κ.λπ. Γι’ αυτό και για να εποπτεύει την T.A., παρά τη λεγόμενη «αποκέντρωση», δημιουργεί 6-7 Kρατικές Περιφέρειες.

Aντιθέτως, στους Δήμους και στις Περιφέρειες στέλνει τα «βαρίδια» των τομέων του Προγραμματισμού και Aνάπτυξης, Yποδομών-Mεταφορών-Eπικοινωνιών, Xωροταξίας-Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος, Φυσικών Πόρων – Eνέργειας –    Bιομηχανίας, Eμπορίου, Tουρισμού και Aπασχόλησης, Eκπαίδευσης, Πολιτισμού και Aθλητισμού, Γεωργίας-Kτηνοτροφίας και Aλιείας, Πολιτικής Προστασίας. 

Tο σύγχρονο καπιταλιστικό κράτος, μέσα από τη μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού στους νέους Δήμους και στις Περιφέρειες, θέλει να δημιουργήσει οικονομίες κλίμακας και προϋποθέσεις για νέες κερδοφόρες επενδυτικές διεισδύσεις και ευκαιρίες του μεγάλου κεφαλαίου σε όλους τους τομείς -και σ’ αυτούς των κοινωνικών υπηρεσιών- χωρίς τις χρονοβόρες και γραφειοκρατικές διαδικασίες πολλές φορές των μικρών OTA (Δήμων, Kοινοτήτων κ.λπ.). Oι επιχειρηματίες θέλουν να μπουν μέχρι εκεί που δεν είχαν μπει έως τώρα. Oι όροι για επενδύσεις επιχειρηματικών ομίλων στα νέα. λιγότερα σε αριθμό σχήματα, αλλά με μεγαλύτερη πληθυσμιακή συγκέντρωση, γίνονται ευνοϊκότεροι. H μετατροπή του «Συνήγορου του Πολίτη» σε «Συνήγορο του Πολίτη και της Eπιχείρησης», σε κάθε Δήμο, είναι ενδεικτική των κυβερνητικών προθέσεων.

• Πλήρης εμπορευματοποίηση-διάλυση του ενιαίου χαρακτήρα κοινωνικών υπηρεσιών

Mε τη λεγόμενη «αποκέντρωση», τον «προσανατολισμό στην τοπική ιστορία και οικονομία», τις «διαφοροποιημένες κοινωνικές ανάγκες» και τη «λειτουργική και οικονομική αυτοδυναμία», σ’ εφαρμογή και των Oδηγιών της EE, θέλουν να διασπάσουν τον ενιαίο χαρακτήρα σημαντικών κοινωνικών τομέων, όπως Yγεία, Πρόνοια και Παιδεία, και να διευκολύνουν έτσι το πέρασμά τους στα χέρια των επιχειρηματιών, με τα εργαλεία και των ΣΔIT. Tο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Aνάπτυξης απαιτεί μείωση των δημοσιονομικών δαπανών. Γι’ αυτό η κρατική στρόφιγγα, θα κλείσει ασφυκτικά. Tο κόστος, που θα φορτωθεί στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα, θα είναι δυσβάσταχτο, ενώ μέσω της λεγόμενης «ανταποδοτικότητας» θα ενταθεί περαιτέρω η τοπική ανισομετρία και ταξική ανισότητα.

• Φορομπηξία

Όσον αφορά το ζήτημα των πόρων, αυτοί δεν αποσαφηνίζονται. O Παπανδρέου διευκρίνισε πάντως ότι η κυβέρνησή του θα στηρίξει το σχέδιο «Kαλλικράτης» με τα αναγκαία μέσα και πόρους, «στο πλαίσιο πάντα των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας», οπότε κανείς αντιλαμβάνεται ότι μιλάμε για ψίχουλα, γι’ αυτό και το αρχικό σχέδιο προέβλεπε τοπικό φορολογικό σύστημα. 

Στο σχέδιο πάντως αναφέρεται: «Σε παράλληλη διαβούλευση με τη φορολογική μεταρρύθμιση, προχωρούμε, στο πλαίσιο των ρυθμίσεων του Συντάγματος, στον εξοπλισμό των δήμων και των περιφερειών με επαρκείς οικονομικούς πόρους». «Aναδιαμορφώνεται το “καλάθι” των KAΠ και επιδιώκεται ο εμπλουτισμός των πόρων της αυτοδιοίκησης και η σύνδεσή τους με τον ΦΠA, η οποία θα λειτουργήσει ευεργετικά για τα δημόσια οικονομικά, καθώς και με το Φόρο Aκίνητης Περιουσίας».

O πρωθυπουργός σημείωσε με νόημα: «H ελληνική τοπική αυτοδιοίκηση κατατάσσεται στις τελευταίες σειρές των ευρωπαϊκών TA, από άποψη ποσοστού συμμετοχής των ιδίων εσόδων στα συνολικά τους έσοδα. H ενίσχυση της αποδοτικότητας των τοπικών εσόδων αναμένεται να δημιουργήσει αφενός μεν περισσότερα έσοδα στους OTA, αφετέρου δε, μεγαλύτερη ευελιξία και σταθερότητα στα αντίστοιχα μακροοικονομικά μεγέθη». Eίναι ξεκάθαρο, έστω κι αν δε λέγεται, ότι μιλάμε για νέα φορολογικά βαρη, καθώς η απόκτηση φορολογικής εξουσίας της TA είναι ένα πάγιο αίτημα και της KEΔKE

O Γ. Pαγκούσης, για να καθησυχάσει κάθε πικραμένο, KEΔKE, ENAE, επανέλαβε τα περί διεξοδικού διαλόγου, υποσχόμενος ότι θα συζητηθούν θέματα προσωπικού, εξειδίκευσης των αρμοδιοτήτων και απόδοσης πόρων από το ΦΠA και τον ΦAΠ.

• Περαιτέρω χτύπημα των εργασιακών σχέσεων

Για το προσωπικό, είναι γνωστό βέβαια ότι οι Δήμοι ήταν ο χώρος που πιλοτικά εφαρμόστηκαν οι νέες, «ευέλικτες», ελαστικές εργασιακές σχέσεις και η μερική απασχόληση (ωρομίσθιο, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, STAGE κλπ.), που προβλέπεται να επεκταθούν, να ενισχυθούν και να γενικευτούν, ενώ δε λέγεται τίποτε για το μέλλον των 19.000 και πλέον υπαλλήλων των Nομαρχιακών Aυτοδιοικήσεων που οδηγούνται σε νέα εργασιακή περιπλάνηση. «Θα γίνει ορθολογική αξιοποίηση, δεν θα γίνουν απολύσεις», επιμένει ο υπουργός Eσωτερικών, γιατί μέχρι και απολύσεις προβλέπει ο Δ. Y. Kώδικας, σε περίπτωση κατάργησης οργανικών θέσεων, ενώ βέβαιες κρίνονται οι μεταθέσεις και μετατάξεις.

Tέλος καταργεί το 42% με το οποίο εκλέγεται Δήμαρχος από την πρώτη Kυριακή, επαναφέρει το 50%+1, έστω και με δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, ενώ διατηρεί το καλπονοθευτικό πλειοψηφικό σύστημα, παραπέμποντας την απλή αναλογική στις καλένδες. Tο μέγεθος των νέων Δήμων και των Περιφερειών, με το απαιτούμενο μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων, καθιστά ακόμη δυσκολότερη έως αδύνατη τη συμμετοχή στις εκλογές μικρών πολιτικών δυνάμεων της Aριστεράς, ακόμη και αυτού του KKE.

• Συναίνεση NΔ- ΛAOΣ-ΣYN

Aποστάσεις ασφαλείας θέλει να κρατήσει η NΔ, που χαρακτηρίζει την επιχειρούμενη «μεταρρύθμιση» «έκθεση ιδεών με δηλώσεις προθέσεων και τεχνάσματα επικοινωνιακά», στην οποία βέβαια συναινεί, αφού, όπως τονίζει ο Πρ. Παυλόπουλος, αυτή είχε δρομολογηθεί από την κυβέρνηση της NΔ και μάλιστα είχε συμφωνηθεί με την KEΔKE και την ENAE. O Aντ. Σαμαράς στο συνέδριο της KEΔKE εξέφρασε την «αγωνία» να μη γίνει πρόχειρα, χωρίς διάλογο και με μικροκομματικές σκοπιμότητες η μεταρρύθμιση. O δήμαρχος Aθηναίων, N. Kακλαμάνης άναψε “πράσινο” φως στην κυβέρνηση, μέσω της υιοθέτησης σχετικού ψηφίσματος από την KEΔKE.

«Διεκδικούμε εδώ και χρόνια, και είναι αποτυπωμένο και στο πρόγραμμά μας, λιγότερες, ισχυρότερες και αιρετές περιφέρειες, λιγότερους, ισχυρότερους δήμους (…) Aπό αυτή τη σκοπιά, θα μετάσχουμε στη συζήτηση, ως μια δύναμη που διεκδικεί χρόνια αυτή τη μεταρρύθμιση», δήλωσε ο βουλευτής του ΣYPIZA, ενώ ο πρόεδρός του, Aλ. Tσίπρας, εξέφρασε την απογοήτευσή του που η κυβέρνηση πάτησε πάνω σε ιδέες του κόμματός του για «να τις κάνει λιώμα». Tέλος, «βιαστικό το εγχείρημα της κυβέρνησης» χαρακτήρισε ο πρόεδρος του ΛA.O.Σ., Γ. Kαρατζαφέρης.

• ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ»

«Eδώ ο λαγός και ψάχνουμε τον τορό του», λέει ο λαός μας. Ή «τι χρεία άλλων μαρτύρων έχουμε», όταν έχουμε τους παλιούς μεγάλους και υποτίθεται οργανωμένους Δήμους ή εδώ και 12 χρόνια έχουν υπάρξει οι Kαποδιστριακοί Δήμοι, οι οποίοι όχι μόνον δεν έλυσαν προβλήματα του εργαζόμενου, όχι μόνον δε βελτίωσαν τη θέση του λαού, αλλά απεναντίας προσέθεσαν και άλλα: Aποστασιοποίηση του πολίτη από τα κοινά, ανισομετρία μεταξύ περιφερειών, αστικών κέντρων-υπαίθρου («οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι»), υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, εγκατάλειψη σε χωριά και γειτονιές, αυξήσεις σε δημοτικούς φόρους, δημοτικά τέλη, επιβολή τροφείων, μείωση-κατάργηση-ιδιωτικοποίηση κοινωνικών υπηρεσιών, συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής, συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια, αμαρτωλές δημοτικές επιχειρήσεις, χρέη, ρουσφέτια, σκάνδαλα, εκμαυλισμός συνειδήσεων μέσα από τα κακόφημα EOKικά Προγράμματα, «ευέλικτες» εργασιακές σχέσεις, «νεποτισμός» Δημάρχων και λοιπών αρχόντων και στελεχών της T.A. κ.λ.π.

Aυτά όλα τα φαινόμενα, μαζί με όσα παραπάνω αναφέραμε θα εντείνουν τα προβλήματα που θα δημιουργήσει το νέο σχέδιο της κυβέρνησης «Kαλλικράτης», σε βάρος των εργαζομένων και σε όφελος του κεφαλαίου, που μαζί με όλες τις άλλες ταξικές ανατροπές (εισοδηματική πολιτική, ασφαλιστικό, φορομπηξία, καταστολή κ.λπ.) θα λάβουν τη μορφή χιονοστιβάδας. 

Γι’ αυτό θα πρέπει το εργατικό και λαϊκό κίνημα, οι προοδευτικές δυνάμεις, οι αγωνιστικές παρεμβάσεις, συσπειρώσεις, κινήσεις και τα σχήματα στο χώρο της T. A., να αποκαλύψουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα των νέων ρυθμίσεων και να οργανώσουν τον αγώνα τους. Nα αποφύγουν ταυτόχρονα να μπουν στην αποπροσανατολιστική τακτική του αριθμού, των ορίων, των εδρών κ.λπ. των νέων Δήμων. Nα υπερασπιστούν, με τους συλλόγους και συνδικάτα, το Δημόσιο χαρακτήρα της Παιδείας-Yγείας-Πρόνοιας, τη μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

Αριστερή  Παρέμβαση

ΠΡΟΤΑΣΗ προς το Δ.Σ. του Συλλόγου των υπαλλήλων της Ν.Α.Θ.

Για το Σχέδιο Οργανισμού

Ο Οργανισμός των Ν. Α., είναι ένα οργανωτικό σχήμα, ένα εργαλείο για την επίτευξη των στόχων της. Συνεπώς επηρεάζεται απ αυτούς, όπως επίσης και από τις αρμοδιότητες της Ν.Α., τους πόρους που διαθέτει, τις εργασιακές σχέσεις και το νομοθετικό πλαίσιο.

• Όταν λοιπόν η Ν.Α. έχει μετατραπεί σε μηχανισμό διαχείρισης, χωρίς σαφώς προσδιορισμένους αναπτυξιακούς στόχους, στην υπηρεσία του λαού ή με στόχους τέτοιους άνωθεν επιβεβλημένους,

• Όταν οι αρμοδιότητές της περιορίζονται, μαζί με τους διατιθέμενους από το κεντρικό κράτος, πόρους,

• Όταν οι εργασιακές σχέσεις είναι εξουσιαστικές και πυραμιδωτές με έναν αντιδραστικό Δ.Υ. Κώδικα (ποιος θυμάται το 1981, που κάποιοι έλεγαν ότι θα συμμετέχουν και οι εργαζόμενοι στην ανάδειξη των Προϊσταμένων;),

• Όταν το νομοθετικό «κομφούζιο», ο γραφειοκρατικός λαβύρινθος και η δομή της Ν. Α., που σκόπιμα διατηρείται από το κεντρικό κράτος, αναπαράγει φαινόμενα κρίσης και ταλαιπωρίας του πολίτη,

• Όταν το έμψυχο υλικό είναι υποβαθμισμένο οικονομικά και οι χώροι της Ν. Α. είναι προβληματικοί,

• Όταν ο Οργανισμός είναι υποχρεωμένος να υπακούει σε εξωτερικούς καταναγκασμούς- νομοθετικές ρυθμίσεις, που ανατρέπουν κάθε δυνατότητα ουσιαστικού σχεδιασμού (π.χ. με νόμο θεσπίζεται η θέση Γενικού Δ/ντή ή με νόμο ορίζεται ποια υπηρεσία θα γίνει Διεύθυνση),

• Όταν τέλος ο Οργανισμός και τα Τροποποιητικά του σχέδια δεν ορίζουν αντικείμενα δουλειάς των Δ/νσεων και των Τμημάτων, ακόμη δε περισσότερο δεν θεσπίζουν τις αναγκαίες κατά οργανική μονάδα θέσεις σε αριθμό και ειδικότητες, έτσι ώστε να υπάρχει ένα οργανόγραμμα που να θεσπίζει μια οργανικότητα θέσης για τους εργαζόμενους, για να μη είναι έρμαια στην θέληση του όποιου αξιωματούχου της Ν.Α.

• Τότε δεν μπορεί σαν εργαζόμενοι της Ν.Α. να μην είμαστε αντίθετοι σ έναν τέτοιο Οργανισμό.

Παρ όλα αυτά και επειδή εργαζόμενοι κάποιων Δ/νσεων και Τμημάτων ζήτούν κάποιες τροποποιήσεις, εμείς τις υιοθετήσαμε και τις υποστηρίζουμε, όπως τις υπέβαλε ομόφωνα το Δ.Σ., χωρίς να έχουμε καμία αυταπάτη ότι αυτές μπορούν να ανατρέψουν τα παραπάνω εγγενή αρνητικά χαρακτηριστικά του Οργανισμού. Κι αν υπάρξουν μικροβελτιώσεις (;), αυτές δεν θα ανατρέψουν τις γενικές αρχές αυτού του Οργανισμού, δεν θα λύσουν τα μεγάλα προβλήματα της ΝΑ, του πολίτη και των εργαζομένων, τα οποία θα συνεχίζουν να υπάρχουν και γι αυτό και μετά τις τροποποιήσεις αυτές, ο Οργανισμός αυτός μας βρίσκει και πάλι αντίθετους.

Ηγουμενίτσα 12-12-2003

Τα μέλη του Δ.Σ.

Παύλος Αλεξίου Περικλής Σοφούρης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ 3^ου ΤΑΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ

ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΗΣ ΠΟΣΥΝΑ

Στην Αθήνα σήμερα 1-2-2007, το 3^ο τακτικό Συνέδριο των αιρετών αντιπροσώπων των πρωτοβάθμιων Συλλόγων υπαλλήλων των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας, καταγράφοντας τις προτάσεις και τις θέσεις των συνέδρων, εκδίδει το παρακάτω Ψήφισμα, το οποίο απευθύνεται : α) στην Κυβέρνηση, β) στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών, γ) στους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων, δ) στην ΕΝΑΕ ε) σε όλες τις Ν.Α της χώρας, στ) στην ΑΔΕΔΥ, στα Μ.Μ.Ε. και σ΄ όλους τους συναδέλφους των Ν.Α. όλης της χώρας

ΖΗΤΑΜΕ :

-Να ζούμε αξιοπρεπώς από το μισθό μας.

-Να καταργηθεί το διασπαστικό μισθολόγιο-φτωχολόγιο

-Πραγματικές αυξήσεις, στο κόστος της ζωής

-Κατάργηση της επιδοματικής-διασπαστικής πολιτικής, ενσωμάτωση των επιδομάτων στους μισθούς

και διατήρηση συγκεκριμένων μόνον επιδομάτων (π.χ. οικογενειακό, σπουδών, βαρέων και

ανθυγιεινών, γλώσσας, χρονοεπίδομα).

-Όχι στις ιδωτικοποιήσεις τομέων της Δημόσιας Διοίκησης, στην μερική απασχόληση, στην

αξιολόγηση, την ωρομισθία

-Κάλυψη κενών-Μονιμοποίηση εκτάκτων που καλύπτουν πάγιες ανάγκες

-Προϋποθέσεις να εξυπηρετούνται καλύτερα και χωρίς να πληρώνουν οι πολίτες (κατάργηση της

πολυνομοθεσίας, του γραφειοκρατικού «δαίδαλου», των στεγανών κλπ.).

-Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων-Δικαίωμα σύνταξης στα 30 χρόνια και χωρίς όριο

ηλικίας

-Αναβάθμιση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης

-Δυνατότητα υπογραφής Ελεύθερων Συλλογικών Συμβάσεων,

-Μείωση της μεγάλης φορολογίας που υφιστάμεθα σαν μισθωτοί.

-Κατάργηση της σχετικής διάταξης του ν.2738/99, που επιβάλλει τις υποχρεωτικές μετατάξεις

-Κατάργηση αντιδραστικών διατάξεων του Δ.Υ. Κώδικα

-«Πόθεν έσχες», μόνον ενώπιον της Εισαγγελικής Αρχής

-Απλή Αναλογική στους συλλόγους, με την κατάργηση των διατάξεων του ν. 1264, για το εκλογικό

σύστημα

-Όχι άλλη υποβάθμιση των Ν. Α.-Συνταγματική κατοχύρωση της Δημοσιοϋπαλληλικής ιδιότητας των

υπαλλήλων της Ν.Α.

-Ανάπτυξη αντιπολεμικής-αντιϊμπεριαλιστικής δράσης από τα κάτω, μέσα από τα σωματεία και με

τον συντονισμό των Ομοσπονδιών, για την καταγγελία του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού, για την

αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, στον πόλεμο

και στον φασισμό και ιδιαίτερα στην Ιρακινή αντίσταση και στην Παλαιστινιακή Ιντιφάντα.

-Κανένας Έλληνας φαντάρος έξω από τα σύνορα της χώρας.

ΔΗΛΩΝΟΥΝΕ ότι :

-Θα αγωνιστούμε για να μετατρέψουμε την ατομική δυσαρέσκεια σε συλλογική αντίσταση για την ανατροπή της αντεργατικής-αντιλαϊκής-aντιδημοσιοϋπαλληλικής κυβερνητικής πολιτικής της διαρκούς λιτότητας, που εφαρμόζεται με την ανοχή και την συναίνεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενάντια στην συμβιβαστική γραφειοκρατική γραμμή της ταξικής συνεργασίας και του «κοινωνικού διαλόγου» που προωθεί η ΑΔΕΔΥ και ενάντια σε διασπαστικές τακτικές που χωρίζουν, αντί να ενώνουν τους εργαζόμενους.

-Για τον συντονισμό από τα κάτω των εργαζομένων και εκείνων των Ομοσπονδιών που αγωνίζονται για την ανάπτυξη ενός ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ, ΕΝΩΤΙΚΟΥ, ΜΑΖΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.

Συνέδριο αγώνα ή συνέδριο δημιουργίας νέων μηχανισμών;

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Η χθεσινή, πρώτη μέρα του συνεδρίου απέδειξε ότι μεθοδεύεται μια διαδικασία περιορισμού της έκφρασης της θέλησης των εργαζομένων, με την-χωρίς ενημέρωση και ουσιαστική συζήτηση στα πρωτοβάθμια όργανα-δημιουργία ενός νέου, ενδιάμεσου, ελεγχόμενου σώματος, που θα δημιουργήσει νέες “καρέκλες” για να βολευτούν κάποιοι και θα οδηγήσει σ΄ ένα ασφυκτικά ελεγχόμενο Δ.Σ.

Ο απολογισμός του Δ.Σ και η τοποθέτηση του Προέδρου, απετέλεσε ωραιοποίηση μιας πολύ άσχημης κατάστασης και προσπάθεια συγκάλυψης της πολιτικής αδράνειας του Δ.Σ. Και σε αυτό έχουν σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό ευθύνη όλα τα μέλη του. Προκλητική όμως ήταν η τοποθέτηση του προέδρου της ΑΔΕΔΥ, που προσπάθησε με μια πλειοδοσία αγωνιστικότητας, να εξωραϊσει τη γραμμή της ταξικής συνεργασίας, της συναίνεσης και της υποταγής, που έχουν καταστήσει την ΑΔΕΔΥ αναξιόπιστη στα μάτια των εργαζομένων.

Και όλα αυτά, όταν οξύνονται τα προβλήματα των εργαζόμενων, από μια αντιλαϊκή πολιτική άγριας λιτότητας, τρομοκρατίας και ιδιωτικοποίησης των πάντων, που εφαρμόζει η κυβέρνηση Ν.Δ., με την ανοχή και την στήριξη του ΠΑΣΟΚ. Τα προβλήματα της φτώχειας, της ακρίβειας της γραφειοκρατίας και της ταλαιπωρίας του πολίτη, τα βιώνουν και οι εργαζόμενοι στις Ν. Α.: Με τις ετήσιες αυξήσεις-κοροϊδία του 2-3 %, με μια επιδοματική πολιτική που βαθαίνει την διάσπαση των υπαλλήλων, μ΄ ένα μισθολόγιο-φτωχολόγιο, που υπακούει στη σιδερένια φτέρνα της σύγκλισης της Ε.Ε., που πλήττει την χαμηλόμισθη-χαμηλόβαθμη υπαλληλία και κάνει αναδιανομή του πλούτου υπέρ της άρχουσας τάξης και της ανώτερης γραφειοκρατίας. Μισθολόγιο χωρίς πραγματικές αυξήσεις δεν νοείται!

Αλήθεια για ποια θετικά βήματα και για ποιες κατακτήσεις μιλάνε κάποιοι :

• Όταν χρόνο με το χρόνο ο λαός και η εργατική τάξη χάνει και κάτι, που είχε κατακτήσει με αγώνες

• Όταν το τοπίο των εργασιακών σχέσεων από γκρίζο γίνεται μαύρο, με το καθεστώς της ελαστικής εργασίας να επεκτείνεται, με τους εποχιακούς, τους ωρομίσθιους, τους νοικιασμένους εργάτες, την κατάργηση βαρέων-ανθυγιεινών, το ξεπούλημα φιλέτων του Δημοσίου στο ιδιωτικό κεφάλαιο, όταν με τη νέα Συνταγματική Αναθεώρηση απειλείται και η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων

• Όταν το ασφαλιστικό έχει γίνει μόνιμη θηλιά και βραχνάς στο λαιμό των εργαζομένων ; Όταν ζούμε καθημερινά ένα πυραμιδωτό εξουσιαστικό σύστημα διοίκησης, με τα στεγανά, το ατομικό βόλεμα, την μιζέρια και τις ελλείψεις χώρων, εξοπλισμού και προσωπικού ;

• Όταν το μέλλον των Ν. Α. φαίνεται θολό, αφού το κεντρικό κράτος κρατάει για τον εαυτό του τις κρίσιμες λειτουργίες ή τις μεταβιβάζει στην Περιφέρεια και στις ΣΔΙΤ, όταν δε χρηματοδοτεί με επαρκείς πόρους τη Ν.Α, όταν υποβαθμίζει τις Υπηρεσίες της προς όφελος περιφερειακών ή άλλων Υπηρεσιών (ΕΥΔΕ). Ήδη και αυτή η δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα φαίνεται να αμφισβητείται, αφού η Ν.Α. δεν έχει κατοχυρωθεί συνταγματικά σαν Β΄ βαθμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

• Ποιους συγκεκριμένους αγώνες έκαναν για όλα αυτά ; Πως να έρθουν μετά από αυτά οι νέοι συνάδέλφοι κοντά στους Συλλόγους ;

Συνάδελφοι

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση προβάλλει η ανάγκη της αντίστασης και του αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής. Η ρεφορμιστική γραμμή της επαιτείας, των υπομνημάτων και των επαφών, μετατρέπει το κίνημα σε κυβερνητικό δεκανίκι και φυτώριο κομματικής και πολιτικής ανέλιξης. Και οι λογικές όμως των χωριστών εκδηλώσεων του και των καιροσκοπικών συνεργασιών, δεν εξυπηρετούν το κίνημα, αλλά διασπούν τους αγώνες των εργαζομένων και επιτυγχάνουν μια πρόσκαιρη κομματική περιχαράκωση και καταγραφή.

Η εμπειρία των πρόσφατων αγώνων του φοιτητικού-εκπαιδευτικού κινήματος, ενάντια σε αυτήν την πολιτική, ενάντια στην αντιδραστική Συνταγματική αναθεώρηση και στο νόμο πλαίσιο, που προκάλεσαν ήδη την πρώτη σημαντική ρωγμή, έδειξε ότι το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να πείσει τις λαϊκές μάζες και ότι παρά τους δυσμενείς συσχετισμούς, το λαϊκό κίνημα μπορεί να κατακτήσει νίκες. Αυτούς τους αγώνες πρέπει να χαιρετίσουμε και σε αυτούς του αγώνες πρέπει να εκφράσουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας.

Τέτοιους αγώνες εμείς θέλουμε και μια τέτοια λογική προβάλλουμε. Αυτή προτείνουμε να υιοθετήσει και το Συνέδριο μας: Τον συντονισμό από τα κάτω των εργαζομένων και των συνδικάτων που παλεύουν για την ανάπτυξη ενός ρωμαλέου, ενωτικού ταξικού αγωνιστικού κινήματος.

Αθήνα 1-3-2007 ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Αλεξίου Παύλος, Πετάκος Πέτρος, Σιούτης Σπύρος, Ψιλούτσικου Κατερίνα

ΨΗΦΙΣΜΑ

Για την Συνταγματική Αναθεώρηση

και την αλληλεγγύη στο φοιτητικό-εκπαιδευτικό κίνημα

Η επιχειρούμενη συνταγματική αναθεώρηση από την κυβέρνηση αποτελεί μια τομή σε θεσμικό επίπεδο, που έρχεται να δώσει και ένα άλλο χτύπημα στα δικαιώματα της νεολαίας, των εργαζομένων, του περιβάλλοντος, του λαού μας και να υποτάξει και άλλα κομμάτια του δημοσίου στους νόμους της αγοράς αφού :

• Επιδιώκεται η θεσμική κατοχύρωση της ελαστικοποίησης της εργασίας και η καίρια υπονόμευση της θεσμικής μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων (άρθρα 103, 104).

• Έρχεται να ιδιωτικοποιήσει περαιτέρω την Εκπαίδευση, ανοίγοντας το δρόμο για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια (άρθρο 16)

• Μειώνεται κι άλλο η προστασία του δασικού κεφαλαίου της χώρας, απειλείται το φυσικό περιβάλλον και η δημόσια γη δίνεται βορά στις ορέξεις του μεγάλου κεφαλαίου (άρθρα 24 και117).

• Επιχειρείται η υπονόμευση των εγγυήσεων του συντάγματος για δικαιώματα και ελευθερίες των εργαζομένων, με τη δημιουργία συνταγματικού δικαστηρίου (άρθρο 100)

Στην Συνταγματική Αναθεώρηση, επί της ουσίας, συναινεί και η αξιωματική αντιπολίτευση, ανεξάρτητα από τον τελευταίο ελιγμό-αποχώρηση που έκανε από τη σχετική συζήτηση, κάτω από την πίεση του κινήματος και για εσωκομματικούς – προεκλογικούς λόγους.

Σε αυτή τη βάση το 3^ο Συνέδριο της ΠΟΣΥΝΑ αντιτίθεται στην αντιδραστική Συνταγματική αναθεώρηση και ζητάει από την κυβέρνηση να την αποσύρει.

Χαιρετίζει τον αγώνα του φοιτητικού και του εκπαιδευτικού κινήματος ενάντια στην Συνταγματική Αναθεώρηση και στον αντιδραστικό νόμο-πλαίσιο, που προκάλεσε ήδη την πρώτη σημαντική ρωγμή, που έδειξε ότι το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να πείσει τις λαϊκές μάζες και ότι παρά τους δυσμενείς συσχετισμούς δύναμης το λαϊκό κίνημα, μπορεί να κατακτήσει νίκες.

Καταδικάζει τις απόπειρες συκοφάντησης και τρομοκρατίας του κινήματος (επιθέσεις των ΜΑΤ, στοχοποίηση συνδικαλιστών και των φοιτητών, αναβίωση του «Σπουδαστικού της Ασφάλειας» από τον Πολύδωρα, εξοργιστικές δηλώσεις Πάγκαλου για την είσοδο της Αστυνομίας στα Πανεπιστήμια κλπ.).

Εκφράζει την αλληλεγγύη του στους αγώνες του κινήματος και σαν έμπρακτη απόδειξη αποφασίζει να διακόψει τις εργασίες του την Πέμπτη 1-3-2007 και ώρα………. για να συμμετέχουν οι σύνεδροι στο Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο.

Καλεί τέλος την ΑΔΕΔΥ να προγραμματίσει και να συντονίσει τον αγώνα όλων των εργαζομένων ενάντια στην Συνταγματική αναθεώρηση εκφράζοντας ταυτόχρονα με τον πιο αποτελεσματικό και ουσιαστικό τρόπο την αλληλεγγύη στους αγώνες των φοιτητών και των εκπαιδευτικών.

Εισηγητική Έκθεση για τις τροποποιήσεις του Καταστατικού

Σίγουρα κάθε πρόταση για μια οργανωτική σ ‘ ένα σύλλογο, σ’ ένα σωματείο, σ’ ένα φορέα, πηγάζει από μια πολιτική επιλογή. Έτσι η βασική καταστατική πρόταση του Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ για Γενικό Συμβούλιο, έρχεται να καλύψει θεωρητικά ένα κενό αντιπροσώπευσης που υπάρχει μεταξύ της βάσης (Συλλόγων) και της κορυφής της πυραμίδας της Ομοσπονδίας (Δ.Σ.).

Βέβαια το κυρίαρχο πρόβλημα της ΠΟΣΥΝΑ δεν είναι αυτό, αλλά το πρόβλημα της πολιτικής κατεύθυνσης και στόχευσής της, το πρόβλημα της πολιτικής γραμμής, που συνίσταται σε μια αποσπασματική συμβιβαστική-ρεφορμιστική γραμμή, που φθάνει μέχρι το σημείο της πολιτικής αδράνειας. (Αυτό είναι και θέμα που αφορά τις εργασίες του 3^ου Συνεδρίου).

Η πρόταση του Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ για το Καταστατικό, αντιγράφει τα Καταστατικά των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΤΟΕ κλπ., στις οποίες όμως τα Γενικά Συμβούλια έχουν μεταβληθεί σε «νεκροταφεία ελεφάντων», σε υπηρέτες των κυρίαρχων κυβερνητικών ή κομματικών μηχανισμών, που ουσιαστικά δεν προσέφεραν τίποτε στο συνδικαλιστικό κίνημα. Άλλωστε στα Γενικά Συμβούλια αποτυπώνεται φωτογραφικά για μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή ο υπάρχων συσχετισμός δυνάμεων σ’ ένα κλάδο, ο οποίος δεν μπορεί να λάβει υπόψη του τις μεταβολές της ταξικής πάλης και τις μεταβολές στις συνειδήσεις των εργαζομένων, στο μεγάλο χρονικό διάστημα που υπάρχει μεταξύ δυο Συνεδρίων (τριετία).

Άλλη μια προσέγγιση της οργάνωσης του συνδικαλιστικού κινήματος είναι αυτή της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ, στις οποίες μεταξύ Δ.Σ των Ομοσπονδιών και των Συλλόγων παρεμβάλλεται η Γενική Συνέλευση των Προέδρων, η οποία συνέρχεται μετά από εισήγηση του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας ή όταν το ζητήσει το 1/10 των Συλλόγων. Στις Γενικές Συνελεύσεις των Προέδρων, Έκτακτες ή Επείγουσες, οι Πρόεδροι δεν μεταφέρουν την προσωπική τους άποψη τους, αλλά τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των Συλλόγων και ψηφίζουν με βάση τις αποφάσεις των. Οι ψήφοι μάλιστα του κάθε Προέδρου είναι ανάλογες των αντιπροσώπων που είχε ο σύλλογος το τελευταίο Συνέδριο του κλάδου. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι οι Ομοσπονδίες αυτές έχουν δώσει και δείγματα δημοκρατικής λειτουργίας, μεγάλων απεργιακών αγώνων με συμμετοχή της βάσης, αλλά και κατακτήσεις για τους εργαζόμενους.

Η οργανωτική αυτή καταστατική μορφή περιορίζει, αν θέλετε τις αρμοδιότητες του Δ.Σ της Ομοσπονδίας είναι όμως πιο αμεσοδημοκρατική, αφού κάθε πρόταση του Δ.Σ για καίρια ζητήματα πηγαίνει στη βάση και λαμβάνει την έγκρισή της, αποτυπώνοντας έτσι την κυρίαρχη θέληση των εργαζομένων, αλλά και τον συσχετισμό δυνάμεων των συγκεκριμένων συνθηκών και εκείνης της φάσης που διανύει το κίνημα. Μια τέτοια οργάνωση σε αντίθεση με το Γενικό Συμβούλιο ενεργοποιεί τους εργαζόμενους, αφού τους καθιστά υποκείμενα στη λήψη των αποφάσεων και αναζωογονεί του Συλλόγους και τις διαδικασίες τους (Γενικές Συνελεύσεις κλπ.)

Σε αυτή την βάση γίνεται και παρακάτω πρόταση στο Καταστατικό της ΠΟΣΥΝΑ :

Α. Στη θέση του άρθρου 13 του προτεινόμενου Καταστατικού της ΠΟΣΥΝΑ, που αφορά το Γενικό Συμβούλιο και του οποίου προτείνεται η αφαίρεση, προστίθενται τα κάτωθι άρθρα με την κατωτέρω αρίθμηση, η οποία αλλάζει κατά 5 την αρίθμηση των υπολοίπων άρθρων του Καταστατικού (το 14 σε 19 το 15 σε 20 κ.ο.κ.), έτσι ώστε το σύνολο των άρθρων του Καταστατικού γίνεται 40.

ΆΡΘΡΟ 13

(Γενικές Συνελεύσεις)

1.      Οι Γενικές Συνελεύσεις, Τακτικές και Έκτακτες, είναι τα ανώτατα όργανα διοίκησης της Ομοσπονδίας μεταξύ δύο συνεδρίων και συγκροτούνται από τους προέδρους των Συλλόγων ή τους νόμιμους εκπροσώπους τους.

2.      Η τακτική Γεν. Συνέλευση πραγματοποιείται στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα μεταξύ των δύο συνεδρίων και συγκαλείται το μήνα ……………….στην …………

3.      α) Στις έκτακτες Γεν. Συνελεύσεις προεδρεύει ο Πρόεδρος του Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ ή ο νόμιμος αναπληρωτής του και η Γραμματεία των Συνελεύσεων εξυπηρετείται από μέλη του Δ.Σ.

β) Στην τακτική Γεν. Συνέλευση του ……… προεδρεύει τριμελές αιρετό προεδρείο από Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και Γεν. Γραμματέα, που εκλέγεται από τη Γεν. Συνέλευση χωριστά για κάθε θέση.

γ) Σε περίπτωση θέματος εμπιστοσύνης προς το Δ.Σ. προεδρεύει ο πρόεδρος της Ε.Ε.

δ) Προκειμένου να συζητηθεί θέμα εμπιστοσύνης προς το Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ συγκαλείται έκτακτη Γεν. Συνέλευση με μόνο αυτό το θέμα. Η Γεν. Συνέλευση μπορεί να συγκληθεί από:

Ι) Από το Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ

ΙΙ) Από το 1/10 των Συλλόγων. Η εμπιστοσύνη αίρεται με απόφαση της Γεν. Συνέλευσης, όταν αυτή συγκεντρώνει το ½ συν 1 του συνολικού αριθμού των Συλλόγων – μελών που διαθέτουν το ½ συν 1 των ψήφων.

4.      Στην πρόσκληση για την Τακτική Γεν. Συνέλευση του …………, που δημοσιεύεται δύο μήνες πριν, πρέπει να αναφέρονται:

α) Ο τόπος, η χρονική διάρκεια με ημέρα και ώρα έναρξης και ο αριθμός (αύξων) της Συνέλευσης.

β) Τα θέματα που θα συζητηθούν και ο αναγκαίος για απαρτία της Συνέλευσης αριθμός μελών.

5.      Οι προτάσεις της Διοίκησης για τα θέματα της Συνέλευσης δημοσιεύονται δύο μήνες πριν.

6.      Σε ένα μήνα από τη δημοσίευση της πρόσκλησης μπορούν οι Σύλλογοι να υποβάλλουν στην ΠΟΣΥΝΑ κάθε θέμα με τις σχετικές γι’ αυτό προτάσεις, που κρίνουν ότι πρέπει να προστεθεί στα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης της Γεν. Συνέλευσης και να δημοσιευτεί.

7.      Προσθήκη νέων θεμάτων στην Ημερήσια Διάταξη μετά τη μηνιαία προθεσμία, γίνεται μόνο με απόφαση της Γεν. Συνέλευσης πριν αρχίσει η συζήτηση της Η.Δ.

ΆΡΘΡΟ 14

(Τακτικές Γενικές Συνελεύσεις)

Η Τακτική Γεν. Συνέλευση ……………..του …………..:

1. Ελέγχει τα της πορείας και μπορεί να τροποποιεί την ιεράρχηση στόχων που έγινε στο συνέδριο.

2. Τροποποιεί ή εγκρίνει τον προϋπολογισμό της ΠΟΣΥΝΑ και εγκρίνει τον απολογισμό ή καταλογίζει ευθύνες, ύστερα από εισήγηση της Ελεγκτικής Επιτροπής.

3.      Αποφασίζει για τις σχέσεις της ΠΟΣΥΝΑΕ με τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις καθώς και για τη συμμετοχή της σε ευρύτερους συνδικαλιστικούς οργανισμούς.

4.      Αποφασίζει για κάθε θέμα που ενδιαφέρει την ΠΟΣΥΝΑ και τον κλάδο, χωρίς να αλλάζει ουσιαστικά τους στόχους του Συνεδρίου.

5.      Αποφασίζει για την πόλη στην οποία θα πραγματοποιηθεί το επόμενο συνέδριο.

ΑΡΘΡΟ 15

(Έκτακτες Γεν. Συνελεύσεις)

1.      Όταν ζητήματα της ΠΟΣΥΝΑ απαιτούν την έγκριση των Συλλόγων, είτε κατά την απαίτηση του καταστατικού, είτε κατά την κρίση του Δ.Σ., είτε ύστερα από αίτηση του 1/10 τουλάχιστο των Συλλόγων, καλούνται οι Σύλλογοι σε Έκτακτες Γεν. Συνελεύσεις από τον Πρόεδρο της ΠΟΣΥΝΑΕ και ύστερα από απόφαση του Δ.Σ.

2.      Για τη σύγκληση της Έκτακτης Γεν. Συνέλευσης δεν ισχύουν οι προθεσμίες της Τακτικής ούτε η διαδικασία καθορισμού των θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης. Αλλά:

α) Όταν αποφασίζεται η σύγκληση της Γεν. Συνέλευσης (Έκτακτης) από το Δ.Σ., ορίζεται η πραγματοποίησή της μέσα σε πέντε (5) ημέρες όταν συντρέχει Επείγουσα ανάγκη και σε είκοσι (20) το πολύ ημέρες σε ομαλές περιστάσεις.

β) Όταν συγκαλείται η Έκτακτη Γεν. Συνέλευση, ύστερα από αίτηση των Συλλόγων, ο χρόνος σύγκλησής της καθορίζεται από τους Συλλόγους, στα χρονικά όρια των 20 – 30 ημερών.

γ) Τα θέματα Η.Δ. καθορίζονται από εκείνους που συγκαλούν την Έκτακτη Γεν. Συνέλευση και προτάσσονται στη συζήτηση.

Επιπλέον το Δ.Σ. μπορεί να προσθέσει στην Η. Δ. της πρόσκλησης των Συλλόγων και άλλα θέματα που κοινοποιούνται στους Συλλόγους μαζί με τα θέματα των Συλλόγων, που ζήτησαν τη σύγκληση της Έκτακτης Γεν. Συνέλευσης.

ΑΡΘΡΟ 16

1.      Οι Σύλλογοι πρέπει έγκαιρα να αναφέρουν στην ΠΟΣΥΝΑ, αν θα συμμετάσχουν ή όχι στη Γεν. Συνέλευση, Τακτική ή Έκτακτη.

2.      Αν στις απαντήσεις των Συλλόγων προκύψει ότι η Γεν. Συνέλευση δεν θα έχει απαρτία τότε:

α) Αν πρόκειται για Έκτακτη Επείγουσα Γεν. Συνέλευση, αυτή ματαιώνεται και η σχετική απόφαση, που αναμενόταν από την Έκτακτη Επείγουσα Γεν. Συνέλευση λαμβάνεται από το Δ.Σ.

β) Αν πρόκειται για Έκτακτη, όχι Επείγουσα Γεν. Συνέλευση, αναβάλλεται για το επόμενο 20ήμερο. Αν και μετά την αναβολή δεν εξασφαλιστεί απαρτία, ματαιώνεται.

γ) Αν πρόκειται για την Τακτική Γεν. Συνέλευση τον …………. , τότε αυτή αναβάλλεται για το πρώτο 10ήμερο του ………. , οπότε πραγματοποιείται και με το 1/3 των οικονομικά τακτοποιημένων Συλλόγων, με βάση την οικονομική υποχρέωση της προηγούμενης συνδικαλιστικής περιόδου.

3.      Κάθε αναβολή ή ματαίωση Γεν. Συνέλευσης γνωστοποιείται, όπως και η πρόσκληση για τη σύγκλησή της.

ΑΡΘΡΟ 17

1. Η απαρτία της Γ.Σ. καθορίζεται ως εξής:

Στην Γεν. Συνέλευση ………… καθώς και στις Έκτακτες Γεν. Συνελεύσεις, πρέπει να παραβρίσκονται τουλάχιστον τα μισά (1/2) συν 1 από τα οικονομικά τακτοποιημένα μέλη και που διαθέτουν το ½ συν 1 τουλάχιστον του συνολικού αριθμού των ψήφων όλων των Συλλόγων.

2. Οικονομικά τακτοποιημένοι Σύλλογοι θεωρούνται όσοι καταβάλλουν τη συνδρομή των μελών τους στην ΠΟΣΥΝΑ, σύμφωνα με σχετικό άρθρο του καταστατικού.

3.      Οι αποφάσεις της Γεν. Συνέλευσης λαμβάνονται με ανάταση του χεριού των αντιπροσώπων Συλλόγων – μελών που δικαιούνται ψήφο ή με ονομαστική κλήση ή με μυστική ψηφοφορία, εφόσον το ζητήσουν 5 τουλάχιστον μέλη που έχουν δικαίωμα ψήφου.

4.      Όταν πρόκειται για ζητήματα εμπιστοσύνης στη Διοίκηση και στην Ελεγκτική Επιτροπή, η ψηφοφορία είναι μυστική με ψηφοδέλτιο.

5.      Κάθε Πρόεδρος ή νόμιμος εκπρόσωπος του ψηφίζει με τις ψήφους που διαθέτει ο Σύλλογός του, εκτός από θέματα διαδικασίας όπου ψηφίζει με μία ψήφο.

6.      Οι ψήφοι κάθε Συλλόγου είναι ο αριθμός των αντιπροσώπων του στο προηγούμενο Συνέδριο.

7.      Σε όλες τις ψηφοφορίες οι αποφάσεις λαμβάνονται με το ½ συν 1 του συνολικού αριθμού των ψήφων που διαθέτουν τα παρόντα μέλη, εκτός από θέματα διαδικασίας όπου απαιτείται η απόλυτη πλειοψηφία των παρόντων μελών της παρ.5 του παρόντος άρθρου).

8.     Η απόφαση για μεταβολή του σκοπού της ΠΟΣΥΝΑ απαιτεί ομοφωνία.

9.      Στη Γεν. Συνέλευση που αποφασίζει για απεργία, η απόφαση λαμβάνεται με πλειοψηφία του ½ συν 1 των παρόντων μελών, που πρέπει να διαθέτουν τα 2/3 του συνολικού αριθμού των ψήφων που διαθέτουν τα παρόντα μέλη.

10.  Στις Γεν. Συνελεύσεις Τακτικές και Έκτακτες, Σύλλογοι που δεν εξέλεξαν αντιπροσώπους στο τελευταίο Συνέδριο, μετέχουν με μία ψήφο.

ΑΡΘΡΟ 18

1.  Δικαίωμα λόγου σε Γεν. Συνελεύσεις, Τακτικές ή Έκτακτες, στα θέματα της Η. Δ., έχουν μόνο οι Πρόεδροι των Συλλόγων που είναι έγκαιρα οικονομικά τακτοποιημένοι και σε περίπτωση απουσίας, οι νόμιμοι εκπρόσωποί τους και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και της Ελεγκτικής Επιτροπής.

2.   Δικαίωμα ψήφου έχουν μόνον οι Πρόεδροι των Συλλόγων ή οι νόμιμοι εκπρόσωποί τους.

3.   Μπορεί με απόφαση της Γεν. Συνέλευσης να δοθεί ο λόγος, όχι και δικαίωμα ψήφου, σε πρόσωπα ειδικής κατάρτισης, αν κριθεί αναγκαίο να φωτιστεί το Σώμα σε συγκεκριμένο θέμα της Η. Δ.

Εννοείται ότι, όπου, στα υπόλοιπα άρθρα του προτεινομένου από το Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ Καταστατικού, υπάρχει ό όρος «Γενικό Συμβούλιο», προτείνεται η αντικατάστασή του με τον όρο «Γενική Συνέλευση των Προέδρων»

Β. Στο άρθρο 17 του προτεινομένου από το Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ Καταστατικού, (22 με την πρότασή μας) προτείνεται να προστεθούι ως παράγραφοι:

δ.  Αποφασίζει για αγωνιστικές εκδηλώσεις για τη διεκδίκηση των συμφερόντων του κλάδου και τις υποβάλει σε Γεν. Συνέλευση για έγκριση, εάν περιλαμβάνεται σε αυτές απεργία.(Σε αυτές δεν συμπεριλαμβάνονται απεργίες αλληλεγγύης σε κινήματα, λαούς, διωκόμενους αγωνιστές, για ζητήματα δημοκρατίας, εθνικής ανεξαρτησίας κλπ). Για τις άλλες ζητεί την έγκριση της Γεν. Συνέλευσης κατά την κρίση του.

ε.  Συγκαλεί τους αντιπροσώπους των Συλλόγων σε Γεν. Συνελεύσεις, Τακτικές ή Έκτακτες και σε Συνέδρια.

Γ. Στο άρθρο 2 προτείνεται να προστεθούν ως παράγραφοι :

      γ. Η προώθηση της συνεργασίας και της αλληλεγγύης μεταξύ των Δ.Υ. και των εργαζομένων γενικότερα.     

δ. Η προώθηση και προάσπιση των συνδικαλιστικών ελευθεριών, των δημοκρατικών θεσμών και της εθνικής ανεξαρτησίας.     

ε. Η έκφραση γνώμης για θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος, καθώς και η συμμετοχή στις κοινές προσπάθειες για την αντιμετώπισή τους,     

στ. Η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών και η κατοχύρωση των πολιτικών δικαιωμάτων.   

  ζ . Η συμβολή της στον αγώνα για την εδραίωση και προάσπιση της Ειρήνης και η ανάλογη διαπαιδαγώγηση των νέων.

Κατατίθεται επικουρικά και για ενημέρωση, προσαρμοσμένη και η σχετική ρύθμιση της ΔΟΕ

(ελαφρώς διαφοροποιημένη και πιο συνοπτική από αυτή της ΟΛΜΕ)

Άρθρο ……

ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ

1) Εκτός από τα παραπάνω όργανα που είναι η Γενική Συνέλευση, το Διοικητικό Συμβούλιο και η Ελεγκτική Επιτροπή, θεσμοθετείται η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ των Συλλόγων μελών.

2) Η Ολομέλεια συγκαλείται με απόφαση του Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ ή αν το ζητήσει το …….1/6 των συλλόγων μελών με σχετική αίτηση προς το Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ, που θα περιλαμβάνει και τα προς συζήτηση θέματα.

3) Η Ολομέλεια των Προέδρων αποφασίζει για όλα τα θέματα της Ημερήσιας Διάταξης που καταρτίζεται από το Δ.Σ. της ΠΟΣΥΝΑ. Την ημέρα της συνεδρίασης της Ολομέλειας μπορεί με απόφασή της κατά πλειοψηφία να εγγράψει και άλλο θέμα για συζήτηση και λήψη σχετικής απόφασης.

4) Η Ολομέλεια συγκροτείται από τους Προέδρους όλων των συλλόγων μελών της ΠΟΣΥΝΑ, εφ’ όσον έχουν εκλέξει ένα τουλάχιστον αντιπρόσωπο στην προηγούμενη Γενική Συνέλευση των αντιπροσώπων του Κλάδου. Μπορεί να συμμετάσχει και Πρόεδρος συλλόγου που δεν έχει εκλέξει αντιπρόσωπο, μόνο όμως με δικαίωμα λόγου και όχι ψήφου. Αν ο Πρόεδρος κωλύεται ο σύλλογος εκπροσωπείται από τον Αντιπρόεδρο ή άλλο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου ύστερα από σχετική εξουσιοδότηση του Δ.Σ. του Συλλόγου.

5) Η Ολομέλεια των Προέδρων αποφασίζει για την εξειδίκευση των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων της ΠΟΣΥΝΑ, με κύριο στόχο να γίνει αποτελεσματικότερη η παρέμβαση του συνδικαλιστικού κινήματος των εκπαιδευτικών που εκπροσωπεί και να εξασφαλιστεί η επιτυχία των αγώνων του Κλάδου. Αποφασίζει για κυρίαρχα και σημαντικά ζητήματα τόσο στη διαμόρφωση διεκδικητικού πλαισίου, κυριάρχησης στόχων, πρόταξη αιτημάτων και προσδιορισμό μορφών δράσης σύμφωνα με τις επιλογές του συνδικαλιστικού κινήματος των εργαζομένων, αποφασίζει για έκτακτα θέματα που είναι ενδεχόμενο να προκύψουν στο μεσοδιάστημα μεταξύ δύο Γενικών Συνελεύσεων των αντιπροσώπων της ΠΟΣΥΝΑ, σε καμιά όμως περίπτωση δεν μπορεί να ανατρέψει αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων του Κλάδου.

6) Κάθε Πρόεδρος ή εκπρόσωπός του συμμετέχει στην Ολομέλεια με τόσους ψήφους όσοι και οι αντιπρόσωποι του συλλόγου του στην τελευταία πριν από τη σύγκληση Γενική Συνέλευση της ΠΟΣΥΝΑ, μεταφέρει δε απαραίτητα την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης των μελών του συλλόγου του επί των θεμάτων της Ημερήσιας Διάταξης της συγκεκριμένης κάθε φορά ολομέλειας. Σε περίπτωση που δεν έχει επιτευχθεί απαρτία και λήψη απόφασης στη Γενική Συνέλευση των μελών του πρωτοβάθμιου συλλόγου, μπορεί ο Πρόεδρος του συλλόγου αυτού να συμμετέχει στη συνεδρίαση της Ολομέλειας, αλλά μόνο με δικαίωμα λόγου και όχι ψήφου.

7) Η Ολομέλεια των Προέδρων είναι δυνατόν, αν απαιτηθεί από τις ανάγκες, να συντάξει Εσωτερικό Κανονισμό λειτουργίας του Οργάνου, που πρέπει να εγκριθεί από τη Γενική Συνέλευση των αντιπροσώπων των συλλόγων μελών της ΠΟΣΥΝΑ